Het parelsnoer
Klein Greetje kwam dikwijls bij grootmoe
Wel zes, zeven keer op een dag
Ze vindt 't bij grootmoe zo heerlijk
Omdat ze daar alles van mag
Ze rommelt in kasten en laden
Dat vindt ze zo heerlijk en fijn
Dan ziet ze een pracht van een parelsnoer
"Ach, grootmoeder, geef dat aan mij"
refrain:
Grootmoeder ziet haar aan, met tranen in haar oog:
"Greetje, m'n kind, kom even bij me staan
Jij vraagt aan mij, waarvan ik niet kan scheiden
Maar later, als je groter bent, krijg jij dat parelsnoer"
Klein Greetje liet 't hoofdje toen hangen
En keek naar de grond, vol verdriet:
"Ach grootmoeder, waarom krijg ik nou toch
Dat prachtige parelsnoer niet
U bent nu al reeds in de zeventig
Misschien gaat u spoedig wel dood
Dan kan u het mij niet meer geven
Ach grootmoe, ik ben toch al groot"
refrain
Er werd een klein grafje gedolven
De schooljeugd, die stond er omheen
Daarbij stond een huilende grootmoe
Die keek naar 't kistje benee'
Daarnaast stond een droevige vader
Die alles verloor wat hij had
Eerst had hij z'n vrouw moeten missen
En nu nog z'n enigste schat
Grootmoeder ziet 't kistje naar beneden gaan
"Greetje, m'n kind, wie had dat ooit gedacht
Dat jij van mij zo jong zou moeten scheiden
Dat parelsnoer, dat is er nog, maar jij bent er niet meer"
El collar de perlas
Klein Greetje solía visitar a su abuela
Unas seis, siete veces al día
Le encanta estar con su abuela
Porque allí puede hacer lo que quiera
Revuelve en armarios y cajones
Eso le parece maravilloso y agradable
Entonces ve un hermoso collar de perlas
'Ay, abuelita, dame eso a mí'
Estribillo:
La abuela la mira, con lágrimas en los ojos:
'Greetje, mi niña, ven aquí un momento
Tú me pides algo que no puedo separar
Pero más adelante, cuando seas mayor, recibirás ese collar de perlas'
Klein Greetje bajó la cabeza
Y miró al suelo, llena de tristeza:
'Ay abuelita, ¿por qué no puedo tener
Ese hermoso collar de perlas?
Ya tienes setenta años
Tal vez pronto te mueras
Entonces no podrás dármelo
Ay abuelita, ya soy grande'
Estribillo
Cavaron una pequeña tumba
Los niños de la escuela estaban alrededor
Junto a ellos estaba la abuela llorando
Mirando la caja abajo
Al lado estaba un padre afligido
Que lo había perdido todo
Primero había perdido a su esposa
Y ahora a su único tesoro
La abuela ve la caja bajar
'Greetje, mi niña, ¿quién lo hubiera pensado?
Que tendrías que separarte tan joven de mí
Ese collar de perlas sigue aquí, pero tú ya no estás'