C'est la vie
Jong, dat is 't leve, jong, da's c'est la vie
Dat leve mooste leve, de hobs 'rs jeh gein twie
Plok d'n daag en haw diech rech
Euver hoonderd jaor is alles weg
Les spraok iech ins de pappegej vaan uzze kappetein
Dat bies begos te praote euver de kappetein ze bein
De lesten tied deeg haom zien houte bein toch zoe'n pijn
Normaal zoe stoer meh noe krijg haom d'n houtworm toch wel klein
Ellende eed'ren daag, met zoevaol tegeslaag
Les klom iech in 't want umhoeg, al nao 't krejjenes
Iech keek de gansen einder aof, iech deeg hiel good mien bes
'ne Krej kaom aongevloge, dach: dat nes, dat is vaan miech
Heer woord hiel koed en "protsj" had iech e struntsje in 't geziech
Ellende eed'ren daag, met zoevaol tegeslaag
Les vore veer in riechting Kiel die duitse havestad
Iech had te hel aon 't roer gereurd, 't had ziech vasgezat
Veer hobbe zjus nog kiel gehaold. iech waor de gebeten hoond
Veur straof woort iech toen kiel gehaold, de bojem um gans roond
Ellende eed'ren daag, met zoevaol tegeslaag
Dat is het leven
Jong, dat is het leven, jong, dat is c'est la vie
Dat leven moet je leven, de hobbels zijn geen twee
Pak de dag en hou je recht
Over honderd jaar is alles weg
Laat de taal in de pap van onze koppen
Dat begint te praten over de koppen ze zijn
De laatste tijd deed het zijn houten benen toch zo'n pijn
Normaal zo stoer maar nu krijg je de houtworm toch wel klein
Ellende elke dag, met zoveel tegenslag
Laat ik in het want omhoog, al na het krieken
Ik keek de hele horizon af, ik deed heel goed mijn best
Een krekel kwam aangevlogen, dacht: dat is voor mij
Hier wordt heel goed en "plop" had ik een sprongetje in het gezicht
Ellende elke dag, met zoveel tegenslag
Laat voor ons in de richting Kiel die Duitse havestad
Ik had te hard aan het roer gedraaid, het had zich vastgezet
Wij hebben net nog Kiel gehaald. ik was de gebeten hond
Voor straf werd ik toen Kiel gehaald, de boem om heel rond
Ellende elke dag, met zoveel tegenslag