De blinde soldaat
Ze zag hem na jaren van scheiden terug op het grote station
'n Weerzien dat echter aan beiden geen vreugd en geluk geven kon
Hij was naar de vreemde getogen en deed als soldaat trouw zijn plicht
Betaalde die plicht met z'n ogen, voor altijd verloor hij het licht
Twee ogen zo duister in beide 'n traan
Ze kijken haar somber en troosteloos aan
Twee ogen zo duister die vragen misschien
Waarom toch m'n liefste mag ik jou niet zien
'n Hemelpoort ging voor 'm open in 't huis van de blinde soldaat
Wanneer op 'n zonnige morgen 'n wieg in het kamertje staat
Toch werden die avond in stilte veel bittere tranen geuit
Wanneer hij hij vraagt hoe m'n liefste hoe ziet onze jongen er uit
Twee ogen zo duister in beide 'n traan
Die zullen toch nimmer het wiegje zien staan
Twee ogen zo duister die vragen misschien
Waarom toch m'n jongen mag ik jou niet zien
Twee ogen zo duister die vragen misschien
Waarom toch m'n jongen mag ik jou niet zien
El soldado ciego
Ella lo vio después de años de separación en la gran estación
Un reencuentro que no podía dar alegría ni felicidad a ninguno de los dos
Él se había ido a tierras extrañas y cumplió fielmente como soldado con su deber
Pagó ese deber con sus ojos, perdiendo la vista para siempre
Dos ojos tan oscuros, ambos con una lágrima
La miran sombríos y desolados
Dos ojos tan oscuros que tal vez preguntan
¿Por qué, mi amor, no puedo verte?
Una puerta celestial se abrió para él en la casa del soldado ciego
Cuando en una soleada mañana una cuna está en la habitación
Sin embargo, esa noche se derramaron muchas lágrimas amargas en silencio
Cuando él pregunta 'mi amor, ¿cómo es nuestro hijo?'
Dos ojos tan oscuros, ambos con una lágrima
Que nunca verán la cuna
Dos ojos tan oscuros que tal vez preguntan
¿Por qué, mi hijo, no puedo verte?
Dos ojos tan oscuros que tal vez preguntan
¿Por qué, mi hijo, no puedo verte?