395px

Eduard und Helena

Zangeres Zonder Naam

Eduard en Helena

In 't lommer van 't prieeltje
Zaten samen, hand in hand
Daar zat Eduard met z'n Lena
Sloten daar een huw'lijksband
Daar zat Eduard met z'n Lena
Sloten daar een huw'lijksband

Toen sprak Eduard tegen Lena:
"Neem geen ander aan uw zij
Eer die rozen tweemaal bloeien
Zal ik weder bij u zijn
Eer die rozen tweemaal bloeien
Zal ik weder bij u zijn"

En die twee jaar zijn vervlogen
Eer de roos haar knoppen brak
Toen ging Eduard naar 't prieeltje
Waar hij vaak met Lena zat
Toen ging Eduard naar 't prieeltje
Waar hij vaak met Lena zat

Maar wie vindt hij daar begraven
Ach, wat stond er op die steen
In 't marmer stond geschreven:
'Hier rust Lena heel alleen'
In 't marmer stond geschreven:
'Hier rust Lena heel alleen'

Toen trad Eduard in 't klooster
Deed z'n hoed en mantel af
En hij treurde om z'n Lena
Tot hij rust' bij haar in 't graf
En hij treurde om z'n Lena
Tot hij rust' bij haar in 't graf

Eduard und Helena

Im Schatten des Pavillons
Saßen sie zusammen, Hand in Hand
Dort saß Eduard mit seiner Lena
Schlossen dort ein Eheband
Dort saß Eduard mit seiner Lena
Schlossen dort ein Eheband

Dann sprach Eduard zu Lena:
"Nimm keinen anderen an deine Seite
Ehe die Rosen zweimal blühen
Werde ich wieder bei dir sein
Ehe die Rosen zweimal blühen
Werde ich wieder bei dir sein"

Und die zwei Jahre sind vergangen
Ehe die Rose ihre Knospen brach
Dann ging Eduard zum Pavillon
Wo er oft mit Lena saß
Dann ging Eduard zum Pavillon
Wo er oft mit Lena saß

Doch wen findet er dort begraben?
Ach, was stand auf diesem Stein?
Im Marmor stand geschrieben:
"Hier ruht Lena ganz allein"
Im Marmor stand geschrieben:
"Hier ruht Lena ganz allein"

Dann trat Eduard ins Kloster
Zog seinen Hut und Mantel aus
Und er trauerte um seine Lena
Bis er bei ihr ruhte im Grab
Und er trauerte um seine Lena
Bis er bei ihr ruhte im Grab

Escrita por: