Geadresseerde wordt vermist
Lieve Willie, lieve jongen
Ik dank je voor je laatste brief
Ik heb hem honderdmaal gelezen
Ik was er blij mee, jongenlief
Ook de foto waar je opstaat
Hou ik hier nu in mijn hand
Ik hoop toch zo dat het je goed gaat
In dat verre vreemde land
Het is een half jaar geleden
Dat je afscheid van mij nam
De herfst is hier al ingetreden
Wat voor weer is het in Vietnam
Jij moet oma maar vergeven
Als ze domme vragen stelt
Ik sta op einde van het leven
En mijn dagen zijn geteld
Ik begrijp nog steeds niet, lieve Willie
Dat je naar Vietnam moest gaan
Waarom vreemde mensen doden
Ze hebben jou geen kwaad gedaan
Jongen, wil je mij beloven
Als die vreemden schieten gaan
Wees voorzichtig, toe ik smeek je
Blijf er dan maar ver vandaan
Maar nu wil ik wel eens weten
Op die foto die je zond
Zit je uit een blik te eten
In de modder, op de grond
Doe dat nooit meer, lieve jongen
Want dat is heel ongezond
Is er daar dan geen kantine
Of een eetzaal aan het front
Jij bent magerder geworden
Of verbeeld ik me dat maar
Krijg je wel genoeg te eten
Of komt dat door het korte haar
Oh, ik zond je laatste een pakje
Chocoladerepen, puur
Maar ik stuurde het per zeepost
Want per vliegtuig is zo duur
Ik hoop toch zo, mijn lieve jongen
Dat je gauw weer bij mij bent
Oma voelt zich nu zo eenzaam
Ze is al oud, mijn lieve vent
Ik eindig deze brieg nu, Willie
Het is al laat en ik krijg het koud
Zal je vaak aan oma denken
Die heel veel van je houdt
Het oudje is helaas gestorven
Het was vandaag begrafenis
Deze brief lag ongeopend
Tussen bloemen op haar kist
Het is maar goed dat het oudje vrouwtje
Hiervan nergens meer iets wist
Op die brief stond dit geschreven
Geadresseerde wordt vermist
Destinatario desaparecido
Querido Willie, querido muchacho
Te agradezco por tu última carta
La he leído cien veces
Me alegró, querido muchacho
También la foto en la que apareces
La tengo ahora en mis manos
Espero tanto que te vaya bien
En esa lejana tierra extraña
Ha pasado medio año
Desde que te despediste de mí
El otoño ya ha llegado aquí
¿Qué clima hace en Vietnam?
Debes perdonar a la abuela
Si hace preguntas tontas
Estoy al final de la vida
Y mis días están contados
Todavía no entiendo, querido Willie
Por qué tenías que ir a Vietnam
¿Por qué matar a personas extrañas?
Ellos no te han hecho ningún daño
Muchacho, ¿me prometes
Que si esos extraños comienzan a disparar
Ten cuidado, por favor te lo ruego
Mantente alejado de allí
Pero ahora quiero saber
En esa foto que enviaste
¿Estás comiendo de una lata?
En el barro, en el suelo
No vuelvas a hacerlo, querido muchacho
Porque es muy poco saludable
¿No hay una cantina allí?
¿O un comedor en el frente?
Te has vuelto más delgado
O ¿me lo estoy imaginando?
¿Estás comiendo lo suficiente?
¿O es por el pelo corto?
Oh, te envié un paquete
De barras de chocolate negro
Pero lo envié por correo marítimo
Porque en avión es muy caro
Espero tanto, querido muchacho
Que pronto estés de vuelta conmigo
La abuela se siente tan sola ahora
Ya es mayor, mi querido
Termino esta carta ahora, Willie
Es tarde y tengo frío
Pensaré mucho en la abuela
Que te quiere mucho
La anciana lamentablemente ha fallecido
Fue el funeral hoy
Esta carta estaba sin abrir
Entre las flores en su ataúd
Es bueno que la ancianita
Ya no supiera nada de esto
En la carta decía escrito
Destinatario desaparecido