Geen steen en geen bloem
Zij werkte haar hele leven bij oudjes in een tehuis
Maar 's avonds dan leefde ze eenzaam
Want geen van haar broers
Had ooit plaats in zijn huis
Die waren bezet met hun eigen bestaan
En wisten slechts vaag dat hun zus nog bestond
Tot men na haar dood in de la van een kast
Vier boekjes met spaargeld als erfenis vond
Ze lieten haar stil begraven
En hebben als show op het kerkhof gegriend
Maar snorden toen weg in hun glimmende wagens
Gekocht van het geld dat hun zus had verdiend
Ze zijn al vergeten dat zus ooit bestond
Geen steen wijst het graf en geen bloem siert de grond
Ze werkte haar hele leven bij oudjes in een tehuis
Maar nu is ze nooit meer zo eenzaam
Want nu bij de Heer is ze eindelijk thuis
Ze gaf dag en nacht al haar liefde aan anderen
Ze schonk veel geluk en ze dacht nooit aan geld
De oudjes die huilden toen zij niet meer terug kwam
De broers hebben het nooit aan een ander verteld
En hebben als show op het kerkhof gegriend
Maar snorden toen weg in hun glimmende wagens
Gekocht van het geld dat hun zus had verdiend
Ze zijn al vergeten dat zus ooit bestond
Geen steen wijst het graf en geen bloem siert de grond
Ni piedra ni flor
Ella trabajó toda su vida cuidando ancianos en un hogar
Pero por las noches vivía sola
Porque ninguno de sus hermanos
Le dio lugar en su casa
Estaban ocupados con sus propias vidas
Y apenas sabían que su hermana aún existía
Hasta que después de su muerte, en el cajón de un armario
Encontraron cuatro libretas con dinero ahorrado como herencia
La enterraron en silencio
Y lloraron como un espectáculo en el cementerio
Pero luego se marcharon en sus relucientes autos
Comprados con el dinero que su hermana había ganado
Ya han olvidado que su hermana existió alguna vez
Ni una piedra marca la tumba y ninguna flor adorna el suelo
Ella trabajó toda su vida cuidando ancianos en un hogar
Pero ahora ya no está tan sola
Porque ahora está finalmente en casa con el Señor
Ella dio día y noche todo su amor a los demás
Regaló mucha felicidad y nunca pensó en dinero
Los ancianos lloraron cuando ella ya no regresó
Los hermanos nunca se lo contaron a nadie más
Y lloraron como un espectáculo en el cementerio
Pero luego se marcharon en sus relucientes autos
Comprados con el dinero que su hermana había ganado
Ya han olvidado que su hermana existió alguna vez
Ni una piedra marca la tumba y ninguna flor adorna el suelo