395px

Die Hose von Jantje

Zangeres Zonder Naam

Het broekje van Jantje

Er was eens een haveloos ventje
Dat vroeg aan z'n moeder een broek
Maar moeder verdiende geen centjes
En vader was wekenlang zoek
Ach, moedertje geef me geen standje
Er zit in m'n broekie een scheur
De jongens op school roepen: "Jantje
Jouw billen die zien we d'r deur"

De moeder werd ziek van de zorgen
Lag stil en bedrukt in een hoek
Geen mens die haar centen wou borgen
En Jantje vroeg toch om z'n broek
Toen heeft ze haar rok uit getrokken
De enigste die ze bezat
En maakte van stukken en brokken
Een broek voor haar enigste schat

Nu konden ze Jantje niet plagen
Nu waren z'n billen niet bloot
Maar voor hij zijn broekie kon dragen
Ging moeder van narigheid dood
Ze stierf van 't sjouwen en slaven
Vervloekt en verwenst door haar man
Toen Jantje haar mee ging begraven
Toen had 'ie zijn broekie pas an

Die Hose von Jantje

Es war einmal ein zerlumpter Junge
Der seine Mutter nach einer Hose fragte
Doch die Mutter verdiente keinen Cent
Und der Vater war wochenlang verschwunden
Ach, Mütterchen, schimpf nicht mit mir
In meiner Hose ist ein Riss
Die Jungs in der Schule rufen: "Jantje
Wir sehen deinen Hintern durch die Tür"

Die Mutter wurde krank vor Sorgen
Lag still und bedrückt in einer Ecke
Keiner wollte ihr Geld leihen
Und Jantje bat trotzdem um seine Hose
Da zog sie ihren Rock aus
Den einzigen, den sie besaß
Und machte aus Fetzen und Stücken
Eine Hose für ihren einzigen Schatz

Jetzt konnten sie Jantje nicht mehr hänseln
Jetzt waren seine Pobacken nicht nackt
Doch bevor er seine Hose tragen konnte
Starb die Mutter aus Kummer
Sie starb vom Schleppen und Schuften
Verflucht und verflucht von ihrem Mann
Als Jantje sie begraben ging
Da hatte er erst seine Hose an

Escrita por: