395px

Le petit pantalon de Jantje

Zangeres Zonder Naam

Het broekje van Jantje

Er was eens een haveloos ventje
Dat vroeg aan z'n moeder een broek
Maar moeder verdiende geen centjes
En vader was wekenlang zoek
Ach, moedertje geef me geen standje
Er zit in m'n broekie een scheur
De jongens op school roepen: "Jantje
Jouw billen die zien we d'r deur"

De moeder werd ziek van de zorgen
Lag stil en bedrukt in een hoek
Geen mens die haar centen wou borgen
En Jantje vroeg toch om z'n broek
Toen heeft ze haar rok uit getrokken
De enigste die ze bezat
En maakte van stukken en brokken
Een broek voor haar enigste schat

Nu konden ze Jantje niet plagen
Nu waren z'n billen niet bloot
Maar voor hij zijn broekie kon dragen
Ging moeder van narigheid dood
Ze stierf van 't sjouwen en slaven
Vervloekt en verwenst door haar man
Toen Jantje haar mee ging begraven
Toen had 'ie zijn broekie pas an

Le petit pantalon de Jantje

Il était une fois un petit gars
Qui demanda à sa mère un pantalon
Mais maman ne gagnait pas un sou
Et papa était porté disparu depuis des semaines
Oh, maman, ne me fais pas de reproches
Il y a une déchirure dans mon pantalon
Les garçons à l'école crient : "Jantje
On voit ton derrière par la porte"

La mère était malade de soucis
Elle restait là, triste dans un coin
Personne ne voulait lui prêter d'argent
Et Jantje demandait toujours son pantalon
Alors elle a enlevé sa jupe
La seule qu'elle possédait
Et avec des morceaux et des débris
Elle a fait un pantalon pour son unique trésor

Maintenant, ils ne pouvaient plus taquiner Jantje
Maintenant, son derrière n'était plus à l'air
Mais avant qu'il puisse porter son pantalon
Maman est morte de chagrin
Elle est morte de porter et de trimer
Maudite et maudite par son homme
Quand Jantje l'a enterrée
C'est alors qu'il a enfin eu son pantalon