Het klagende weesje
Op een stil en somber kerkhof
Zat een knaapje droef en teer
In zijn ogen blonken tranen
En zijn hart leed nog veel meer
In zijn ogen blonken tranen
En zijn hart leed nog veel meer
Hij zet bij zijn lieve ouders
Witte bloemen op hun graf
En hij huilt met bittere tranen
Al die witte bloemen nat
En hij huilt met bittere tranen
Al die witte bloemen nat
Laat mij uit dit leven scheiden
Laat mij naar mijn ouders gaan
Waarom moet ik toch zo lijden
Ik heb toch niemand kwaad gedaan
Waarom moet ik toch zo lijden
Ik heb toch niemand kwaad gedaan
'k ben op aarde toch verloren
Zonder voedsel, dag na dag
En geen schuilplaats kan ik vinden
Waar een wees nog rusten mag
En geen schuilplaats kan ik vinden
Waar een wees nog rusten mag
Toen niet huilen, zei de pelgrim
Neemt hem vriendelijk bij de hand
Eens zal jij je ouders weer zien
In een beter vaderland
Eens zal jij je ouders weer zien
In een beter vaderland
Ik zal jou op aard verzorgen
Breng je naar mijn stille kluis
En daar zal ik jou dan leren
Van 's heilland wieg tot aan zijn kruis
En daar zal ik jou dan leren
Van 's heilland wieg tot aan zijn kruis
En het kind, ontroerd door vreugde
Kuste toen de vrome man
En het zei: ik heb ondervonden
Hoe God tranen drogen kan
En het zei: ik heb ondervonden
Hoe God tranen drogen kan
El huérfano que se queja
En un cementerio tranquilo y sombrío
Sentaba un niño triste y alquitrán
En sus ojos brillaban lágrimas
Y su corazón sufrió mucho más
En sus ojos brillaban lágrimas
Y su corazón sufrió mucho más
Él pone con sus queridos padres
Flores blancas en sus tumbas
Y llora con lágrimas amargas
Todas esas flores blancas mojadas
Y llora con lágrimas amargas
Todas esas flores blancas mojadas
Déjame separarme de esta vida
Déjame ir con mis padres
¿Por qué tengo que sufrir tanto?
Yo no lastimé a nadie
¿Por qué tengo que sufrir tanto?
Yo no lastimé a nadie
Estoy perdido en la tierra
Sin comida, día tras día
Y ningún escondite que pueda encontrar
Donde un huérfano puede descansar
Y ningún escondite que pueda encontrar
Donde un huérfano puede descansar
Cuando no lloró, dijo el peregrino
Amablemente lo toma de la mano
Un día volverás a ver a tus padres
En una patria mejor
Un día volverás a ver a tus padres
En una patria mejor
Yo cuidaré de ti por naturaleza
Te llevaré a mi bóveda silenciosa
Y allí te enseñaré
De la cuna de salvación a su cruz
Y allí te enseñaré
De la cuna de salvación a su cruz
Y el niño, tocado por la alegría
Cuando besó al hombre piadoso
Y decía: Me he encontrado con
Cómo Dios puede secar las lágrimas
Y decía: Me he encontrado con
Cómo Dios puede secar las lágrimas