Het steegje
Niet ver hier vandaan is een straatje zo klein
't Is eigenlijk niet meer dan een steeg
Toch mag ik zo graag in dat straatje daar zijn
Al is het er nu stil en leeg
Ik ben in dat steegje geboren
Als vrucht van een liefde zo teer
Ach, kon ik m'n ouders nog horen
Hun dankbee' van toen aan de Heer
M'n moeder keek mij in de ogen
Ze huilde van vreugde en geluk
Toen knikte m'n vader bewogen
En lispelde zacht: " 't Is een schat"
Ik ken elke steen en ik weet ieder huis
't Steegje beheerst vaak m'n geest
Soms loop ik erdoor en dan voel ik me thuis
Precies zo 't eens is geweest
Ik heb in dat steegje gestreden
Met ziekte, met zorgen, met smart
Ik heb er in stilte gebeden
Ik vond er de man van m'n hart
Vandaar bracht ik moeder ter aarde
Toen zij, veel te vroeg, mij ontviel
Al heeft 't voor een ander geen waarde
Voor mij is 't een stuk van m'n ziel
El callejón
No muy lejos de aquí hay un callejón tan pequeño
En realidad no es más que un callejón
Aún así, me gusta estar en ese callejón
Aunque ahora esté silencioso y vacío
Nací en ese callejón
Fruto de un amor tan tierno
Oh, si pudiera escuchar a mis padres de nuevo
Su agradecimiento de entonces al Señor
Mi madre me miró a los ojos
Lloraba de alegría y felicidad
Entonces mi padre asintió conmovido
Y susurró suavemente: 'Es un tesoro'
Conozco cada piedra y cada casa
El callejón a menudo domina mi mente
A veces camino por él y me siento en casa
Exactamente como solía ser
He luchado en ese callejón
Con enfermedades, preocupaciones, dolor
He rezado en silencio allí
Encontré al hombre de mi vida
Desde allí llevé a mi madre a la tumba
Cuando ella, demasiado pronto, me dejó
Aunque para otros no tenga valor
Para mí es una parte de mi alma