Hij was maar 'n jongen van Jan Boezeroen
Hij liep langs de straat als een branie
En ging voor geen mens uit de weg
Hij draaide en zwaaide en zwierde
Elk gaf hem geen dales of pech
De straat was z'n lust en z'n leven
Daar voelt 'ie zich thuis en de baas
Daar was hij de vriend van de meiden
Daar vocht 'ie met Jan, Piet en Klaas
refrain:
Hij was maar 'n jongen van Jan Boezeroen
Maar had in z'n body een hart
Een hart dat niet kwaad was
Een hart dat kordaat was
Ja, een hart dat van trouw wist en smart
Er werd in een stromende regen
Een vrouw uit haar woning gezet
Ze kon er de huur niet betalen
't Geschiedde in naam van de wet
Toen kwam er die schrik van de vlakte
Hij ging met z'n pet in 't rond
En rustte niet eer hij voor 't oudje
Een dak en een boterham vond
refrain
Maar plotseling klonk op een avond
Die vrees'lijke noodkreet van brand
Een huis stond daar eensklaps in vlammen
Een kind was nog boven in 't pand
Toen vloog er die branie de trap op
't Werd stil want de angst maakte stom
Het kind was allang bij de buren
Maar hem zag men nimmer weerom
refrain
Él solo era un chico de Jan Boezeroen
Él caminaba por la calle con arrogancia
Y no le temía a nadie
Giraba y saludaba
A todos les importaba un comino
La calle era su pasión y su vida
Ahí se sentía en casa y era el jefe
Era amigo de las chicas
Y peleaba con Juan, Pedro y Carlos
Estribillo:
Él solo era un chico de Jan Boezeroen
Pero tenía un corazón en su cuerpo
Un corazón que no era malo
Un corazón decidido
Sí, un corazón que conocía la lealtad y el dolor
En una lluvia torrencial
Una mujer fue desalojada de su casa
No podía pagar el alquiler
Sucedió en nombre de la ley
Entonces llegó ese héroe de la calle
Recorrió con su sombrero en la mano
Y no descansó hasta encontrarle
Un techo y un pedazo de pan a la anciana
Estribillo
Pero de repente en una noche
Se escuchó un grito de fuego terrible
Una casa estaba repentinamente en llamas
Un niño aún estaba arriba en el edificio
Entonces ese valiente subió las escaleras
Todo se calmó porque el miedo los dejó mudos
El niño ya estaba con los vecinos
Pero a él nunca se le volvió a ver
Estribillo