395px

Jan am Telefon

Zangeres Zonder Naam

Jantje aan de telefoon

't Is stil in huis, zonder gedruis
Staat kleine Jan voor 't raam
Zijn oogjes dicht, met bleek gezicht
Zijn kleine handjes tesaam
Zachtjes staat hij daar te wenen
Zijn moesje ging van hem henen
Moesje, lieve kleine moesje
Waarom ben je heen gegaan
Naar d'hemel heen, liet ons alleen
Pappie en mij tesaam
Laat niets meer van je weten
Waarom jij ons verliet
Wij zullen je toch nooit vergeten
Ach, wij hebben toch zo'n verdriet

Plots'ling verlicht zijn bleek gezicht
En met een blijde lach
Gaat hij gewoon naar de telefoon
Vraagt aan de meid dan heel zacht
"Mientje, wil jij me nog even
't Nummer van de hemel geven
Zie, ik wou aan moesje vragen
Waarom zij ons niet eens schrijft
Wij horen toch niets van moeder lief
Weet je niet waar ze blijft?"
De meid ziet op hem neder
Vraagt 't nummer van pa's kantoor
"Hier heb je het al", zegt ze teder
"Ga 't nu maar eens vragen, hoor"

Op 't kantoor van pa klinkt dan weldra
De bel van 't telefoontoestel
Een zachte stem vraagt dan aan hem
"Spreek ik met de hemel, wel
Moesje, ik smeek u zo teder
Kom bij pa en Jantje weder"
Pa krijgt tranen in z'n ogen
En antwoordt met droeve stem
"M'n liefste Jan, je weet dat 't niet kan
Daar'k in de hemel ben
M'n lieve kleine jongen
Wees altijd braaf en zoet
Dan weet ik zeker dat
De tijd komt
Dat je mij in de hemel ontmoet"

Jan am Telefon

'Es ist still im Haus, ohne Lärm
Steht der kleine Jan am Fenster
Seine Äuglein zu, mit blassem Gesicht
Seine kleinen Händchen zusammen
Leise steht er da und weint
Seine Mami ging von ihm fort
Mami, liebe kleine Mami
Warum bist du gegangen?
In den Himmel, hast uns allein gelassen
Papa und mich zusammen
Lass uns nichts mehr von dir wissen
Warum hast du uns verlassen?
Wir werden dich doch nie vergessen
Ach, wir haben so viel Leid.

Plötzlich erhellt sich sein blasses Gesicht
Und mit einem fröhlichen Lächeln
Geht er einfach zum Telefon
Fragt das Mädchen dann ganz leise
"Mientje, kannst du mir bitte
Die Nummer vom Himmel geben?
Sieh, ich wollte Mami fragen
Warum sie uns nicht einmal schreibt
Wir hören doch nichts von der lieben Mutter
Weißt du nicht, wo sie bleibt?"
Das Mädchen schaut auf ihn herab
Fragt nach der Nummer vom Papas Büro
"Hier hast du sie schon", sagt sie zärtlich
"Frag sie jetzt einfach mal, hörst du?"

Im Büro von Papa läutet bald
Das Telefon klingelt
Eine sanfte Stimme fragt ihn dann
"Spreche ich mit dem Himmel, wohl?
Mami, ich flehe dich so zärtlich an
Komm zu Papa und Jan zurück"
Papa bekommt Tränen in den Augen
Und antwortet mit trauriger Stimme
"Mein liebster Jan, du weißt, dass es nicht geht
Weil ich im Himmel bin
Mein lieber kleiner Junge
Sei immer brav und süß
Dann weiß ich sicher, dass
Die Zeit kommt
Dass du mich im Himmel triffst"

Escrita por: