Twee witte rozen
Kleine Dirkje speelde bij de vijver, touwtje spring
Toen hij plotseling viel en spoedig kopje onder ging
Maar zijn trouwe hond, die beet hem stevig aan zijn mouw
Toen hij was gered zei Dirkje rillend van de kou
Twee grote kluiven koop ik voor mijn kleine vriend
Mijn trouwe maatje, want dat heeft hij wel verdiend
Twee grote kluiven haal ik bij de slagerij
Als een beloning voor die lieve hond van mij
Maar niet iedereen is in zijn hart een dierenvriend
Kleine Dirk zijn hond, die stierf verdacht en onverdiend
Hij lag uitgehongerd vastgebonden aan een boom
Dirkje's leven was veranderd in een boze droom
Twee witte rozen koop ik voor mijn kleine vriend
Mijn trouwe maatje, want dat heeft hij wel verdiend
Ik graaf een kuiltje bij de vijver in de grond
En leg die rozen op het grafje van mijn hond
Die witte rozen heeft hij meer dan ooit verdiend
Twee witte rozen voor mijn allerbeste vriend
Dos rosas blancas
Dirkje jugaba en el estanque, saltando la cuerda
Cuando de repente cayó y pronto se sumergió
Pero su fiel perro, le mordió fuertemente la manga
Cuando fue rescatado, Dirkje temblaba de frío
Dos grandes huesos compraré para mi pequeño amigo
Mi compañero fiel, porque se lo ha ganado
Dos grandes huesos conseguiré en la carnicería
Como recompensa para ese dulce perro mío
Pero no todos son amigos de los animales en su corazón
El perro de Dirk murió de manera sospechosa e injusta
Estaba atado a un árbol, hambriento y abandonado
La vida de Dirkje se convirtió en una pesadilla
Dos rosas blancas compraré para mi pequeño amigo
Mi compañero fiel, porque se lo ha ganado
Cavaré un hoyo junto al estanque en la tierra
Y colocaré esas rosas en la tumba de mi perro
Esas rosas blancas las ha ganado más que nunca
Dos rosas blancas para mi mejor amigo