Tomatteita Tokei ga Ima Ugoki Dashita
また巡り会う春を
mata meguri au haru wo
待っている時よ つづれ
matte iru toki yo tsuzure
そして人は皆
soshite hito wa mina
僅かな誇りと運命を感じている
wazuka na hokori to unmei wo kanjite iru
此処には過去も未来もない
koko ni wa kako mo mirai mo nai
今しかない
ima shika nai
まわり道も意味のある
mawarimichi mo imi no aru
修行と気付く日が来る
shugyou to kidzuku hi ga kuru
きっとどこかへと
kitto doko ka e to
つながっている
tsunagatte iru
冷たい石の上を歩く
tsumetai ishi no ue wo aruku
靴音が懐かしいよね
kutsuoto ga natsukashii yo ne
許せなかった幼い日
yurusenakatta osanai hi
どうかせめて前途ある未来に
douka semete zento aru mirai ni
君の胸の中に 何も持たずに今
kimi no mune no naka ni nanimo motazu ni ima
飛び込んでいけるなら ねえ
tobikonde ikeru nara nee
いきたいよ 何処か果てまで
ikitai yo doko ka hate made
悲しい雨が心を濡らしてゆく
kanashii ame ga kokoro wo nurashite yuku
止まっていた時計が今動き出すから
tomatte ita tokei ga ima ugokidasu kara
君と眠る時間 他人には見せない顔
kimi to nemuru jikan tanin ni wa misenai kao
だんだん君との思い出も薄れていくよ
dan dan kimi to no omoide mo usurete iku yo
哀しい雨が心を濡らしてゆく
kanashii ame ga kokoro wo nurashite yuku
止まっていた時計が今 動く
tomatte ita tokei ga ima ugoku
君の胸の中 何も持たずに今
kimi no mune no naka nanimo motazu ni ima
飛び込んでいけるなら ねえ
tobikonde ikeru nara nee
いきたいよ 何処か果てまで
ikitai yo doko ka hate made
悲しい雨が心を濡らしてゆく
kanashii ame ga kokoro wo nurashite yuku
止まっていた時計が今動き出したよ
tomatte ita tokei ga ima ugokidashita yo
止まっていた時計が今動き出すから
tomatte ita tokei ga ima ugokidasu kara
Tomatteita Tokei ga Ima Ugoki Dashita
Terwijl we wachten tot de lente weer aanbreekt, voelen we allemaal een beetje trots en een gevoel van verbondenheid met het verleden
Hier is geen verleden of toekomst, alleen het heden. De dag zal komen dat je beseft dat zelfs de omwegen waardevolle leermomenten zijn en je uiteindelijk ergens naartoe zullen leiden
Het geluid van voetstappen op koude stenen roept herinneringen op aan mijn kindertijd, toen ik het ze niet kon vergeven. Toch hoop ik op een betere toekomst
Als ik zomaar met lege handen je hart in kon springen, zou ik graag naar de verste uithoeken van de aarde reizen. De droevige regen zou mijn hart doordrenken. De stilgevallen klok zou eindelijk weer gaan lopen
De tijd die ik slapend met jou doorbreng, is een kant die ik voor anderen verborgen houd. Mijn herinneringen aan jou vervagen langzaam. Een droevige regen doordrenkt mijn hart. De stilstaande klok beweegt nu weer
Als ik zomaar, zonder iets in mijn handen, je hart in kon springen, zou ik graag naar de verste uithoeken van de aarde gaan. De droevige regen bevochtigt mijn hart. De stilstaande klok is nu weer in beweging gekomen. De stilstaande klok begint nu te bewegen