Sözler
Dün seni düsündüm ve bir siir yazdim, ne sarabim vardi ne de bir sigaram
Ben de yazamadigimiz öyküleri içtim.
Dün seni düsündüm ve bir siir yazdim Istanbul�a.
Kalabaliklarin içinde seni aradim
Bambaska birini buldum sonra o sustu, ben konustum:
Bahar yagmurlari gibi yagarlar insanlarin üstüne
Kimse islanmaz ama, ellerini gökyüzüne açanlar tutamaz onlari
Sözler,süpürgeler bile süpüremez onlari
Sözler,oldurdular dünleri, yarinlari
Sözler,doldurdular dünleri, yarinlari
Sonra sokaklardaydim, her sey bagiriyordu
Sessizce aralarindan geçtim, gökyüzü kirmiziydi
Marti çigliklari korkutucu geldi sensiz
Dün seni düsündüm ve bir siir yazdim yarinlara.
Palabras
Ayer pensé en ti y escribí un poema, no tenía vino ni un cigarrillo
Bebí las historias que no pudimos escribir
Ayer pensé en ti y escribí un poema para Estambul.
Te busqué entre la multitud
Encontré a alguien más, luego se calló, yo hablé:
Las lluvias de primavera caen como sobre las personas
Nadie se moja, pero los que abren sus manos al cielo no pueden contenerlas
Palabras, ni siquiera las escobas pueden barrerlas
Palabras, mataron los ayeres, los mañanas
Palabras, llenaron los ayeres, los mañanas
Después estaba en las calles, todo gritaba
Pasé en silencio entre ellos, el cielo estaba rojo
Los gritos de las gaviotas me asustaron sin ti
Ayer pensé en ti y escribí un poema para los mañanas.