395px

De Schaduwdeel

Zaz

La Part D'ombre

Un vieux banc, au bord de la mer
Je m'assois pour regarder devant
Pour sentir, pour me taire
Écouter les secrets du vent

C'est alors qu'elle s'est avancée
Elle s'est assise à côte de moi
D'un air sûr, elle s'est présentée
Je suis ta part d'ombre souviens-toi

Oh ce soir là, au bout du mystère
Côte pile, côte face
Ma part de paix et ma part un guerre
Se sont regardés en face

Trop longtemps en douleur
L'une contre l'autre elles ont régné
Trop d'excès, trop de peur
Et si ce soir elles s'accordaient?

Ma part d'ombre était revenue
Est-ce qu'elle était là pour négocier?
Moi longtemps j'avais cru
Qu'elle finirait par se lasser

Cette part blessée dorénavant
Je la prends dans mes bras en douceur
Je n'entends plus le bruit du vent
Maintenant j'entends battre mon cœur

Oh ce soir là, au bout du mystère
Côte pile, côte face
Ma part de paix et ma part un guerre
Se sont regardés en face

Trop longtemps en douleur
L'une contre l'autre elles ont régné
Trop d'excès, trop de peur
Et si ce soir elles s'accordaient?

Moi je suis le jour comme la nuit
Je sens ce besoin d'équilibre
La chaleur est la pluie
Le silence est le bruit

Entre ombre et lumière je me sens vivre

Un vieux banc, au bord de la mer
Je m'assois pour regarder devant
Pour sentir, pour me taire
Écouter les secrets du vent

C'est alors qu'elle s'est avancée
Pour s'assoir à côte juste là
C'est moi qui lui ai parlé
Je suis ta part de lumière-moi

De Schaduwdeel

Een oude bank, aan de rand van de zee
Ik ga zitten om recht vooruit te kijken
Om te voelen, om stil te zijn
Luisteren naar de geheimen van de wind

Toen kwam ze naar voren
Ze ging naast me zitten
Met een zelfverzekerde blik stelde ze zich voor
Ik ben jouw schaduwdeel, vergeet dat niet

Oh die avond, aan het einde van het mysterie
Kant voor kant
Mijn deel van vrede en mijn deel van oorlog
Keken elkaar recht in de ogen

Te lang in pijn
Regeerden ze tegen elkaar
Te veel excessen, te veel angst
En als ze vanavond zouden samensmelten?

Mijn schaduwdeel was teruggekomen
Was ze daar om te onderhandelen?
Ik had lang gedacht
Dat ze uiteindelijk zou opgeven

Dit gewonde deel nu
Neem ik zachtjes in mijn armen
Ik hoor de wind niet meer
Nu hoor ik mijn hart kloppen

Oh die avond, aan het einde van het mysterie
Kant voor kant
Mijn deel van vrede en mijn deel van oorlog
Keken elkaar recht in de ogen

Te lang in pijn
Regeerden ze tegen elkaar
Te veel excessen, te veel angst
En als ze vanavond zouden samensmelten?

Ik ben de dag zoals de nacht
Ik voel die behoefte aan balans
De warmte is de regen
De stilte is het geluid

Tussen schaduw en licht voel ik me leven

Een oude bank, aan de rand van de zee
Ik ga zitten om recht vooruit te kijken
Om te voelen, om stil te zijn
Luisteren naar de geheimen van de wind

Toen kwam ze naar voren
Om daar gewoon naast me te zitten
Ik was degene die met haar sprak
Ik ben jouw lichtdeel, ikzelf

Escrita por: Zaz, Grand Corps Malade, Ilan Moshe Abou, Guillaume Juhel