On S'en Remet Jamais
Est-ce que la voix qu'on aimait tant
Peut finir un jour par se taire
Est-ce que tout ce qu'on a pas pu faire
Va se dissoudre dans le temps
Est-ce que tout ce que l'on se promet
A pu se perdre dans un désert
Ne reste-t-il que des poussières
Une fois qu'l'amour est absent
Est-ce que tu crois qu'on s'en remet
On vit avec, on fait semblant
Peut être qu'on s'en remet jamais
On s'en remet jamais vraiment
On s'en remet jamais vraiment
C'est une blessure sous la peau
Le froid glacé du couteau
Tout ce silence en écho
Je rêve de boire à tes mots
T'es pas si loin, pas si haut
Est-ce que la lumière reviendra
Est-ce qu'on retrouvera le sommeil
Y aura-t-il un nouveau soleil
Quelqu'un d'autre qui brillera
Est-ce que tu crois que l'on oublie
Combien de temps faut-il attendre
Combien de nuits pour désapprendre
À se retourner dans son lit
Est-ce que tu crois qu'on s'en remet
On vit avec, on fait semblant
Peut être qu'on s'en remet jamais
On s'en remet jamais vraiment
On s'en remet jamais vraiment
C'est une blessure sous la peau
Le froid glacé du couteau
Tout ce silence en écho
Je rêve de boire à tes mots
T'as mis la barre assez haut
J'ai tant de toi sous la peau
Mais orpheline de tes mots, tes mots, tes mots
J'entends toujours ton écho
J'ai tout de toi dans la peau
On s'en remet jamais vraiment
On s'en remet jamais vraiment
On s'en remet jamais vraiment
Pas vraiment, pas vraiment
Est-ce que les parfums s'évaporent
Ou restent-ils dans notre tête
Comme ces étoiles qui brillent encore
Mais qui sont bien loin de la fête
Des pas qu'on gravait dans la neige
Sont partis avec le printemps
Est-ce que nos souvenirs nous protègent
Sont-ils emportés par le temps
Emportés par le temps
We Komt Nooit Meer Goed
Is de stem die we zo liefhadden
Ooit in staat om te zwijgen
Is alles wat we niet konden doen
Verloren in de tijd
Is alles wat we elkaar beloven
Verloren in een woestijn
Blijft er alleen stof over
Als de liefde afwezig is
Geloof je dat we het ooit verwerken
We leven ermee, we doen alsof
Misschien verwerken we het nooit
We verwerken het nooit echt
We verwerken het nooit echt
Het is een wond onder de huid
De ijzige kou van het mes
Al dat stilte in echo
Ik droom ervan om van jouw woorden te drinken
Je bent niet zo ver weg, niet zo hoog
Zal het licht terugkomen
Zullen we de slaap terugvinden
Zal er een nieuwe zon zijn
Iemand anders die zal stralen
Geloof je dat we vergeten
Hoe lang moeten we wachten
Hoeveel nachten om te vergeten
Te draaien in ons bed
Geloof je dat we het ooit verwerken
We leven ermee, we doen alsof
Misschien verwerken we het nooit
We verwerken het nooit echt
We verwerken het nooit echt
Het is een wond onder de huid
De ijzige kou van het mes
Al dat stilte in echo
Ik droom ervan om van jouw woorden te drinken
Je hebt de lat hoog gelegd
Ik heb zoveel van jou onder mijn huid
Maar wees ik wees van jouw woorden, jouw woorden, jouw woorden
Ik hoor altijd jouw echo
Ik heb alles van jou in mijn huid
We verwerken het nooit echt
We verwerken het nooit echt
We verwerken het nooit echt
Niet echt, niet echt
Verdampen de geuren
Of blijven ze in ons hoofd
Zoals die sterren die nog stralen
Maar ver weg van het feest
De stappen die we in de sneeuw maakten
Zijn vertrokken met de lente
Beschermen onze herinneringen ons
Worden ze door de tijd meegenomen
Meegenomen door de tijd