Tout là-haut
Si on s'en allait tout là-haut
Si on prenait de la hauteur
Tu verrais que le monde est beau
Beau
Si on allait chiner l'écho
Qui guérit les peines et les peurs
Peut-être trouverais-tu les mots
Les mots
Au-delà des fourbes apparences
Derrières nos loups de circonstances
Sous nos masque cousus d'espérance
Se cachent les fêlures de l'enfance
De l'enfance
L'air de rien on n'est pas mal tout là-haut
On goûte aux étoiles tout là-haut
On oublie nos certitudes
On chérit la solitude
À faire une escale tout là-haut
À nourrir le calme tout là-haut
On ne joue plus d'artifices
On sait pourquoi on existe enfin
Allez viens
Si on s'en allait tout là-haut
Pour mieux s'imprégner des couleurs
Saurions-nous faire taire notre ego, oh
À démêler le vrai du faux
À chercher en nous le meilleur
Libres comme le cœur des oiseaux
Là-haut
Au-delà des fausses apparences
Dans nos cailloux d'adolescence
Sous nos masque teintés d'insouciance
Sommeillent les blessures de l'enfance
De l'enfance
L'air de rien on n'est pas mal tout là-haut
On goûte aux étoiles tout là-haut
On oublie nos certitudes
On chérit la solitude
À faire une escale tout là-haut
À nourrir le calme tout là-haut
On ne joue plus d'artifices
On sait pourquoi on résiste enfin
Allez viens
Allez viens, allez viens
Allez viens
Allez viens
Si on s'en allait tout là-haut
Pour mieux se parer de douceur
Tu verrais tout d'un œil nouveau, oh
Si on ressortait nos pinceaux
Pour dessiner à bras le cœur
Les contours de nos idéaux
Là-haut
Au-delà des sottes apparences
Dans le sillon de l'existence
Sous nos masques cousus d'espérance
Charrient les brûlures de l'enfance
De l'enfance
L'air de rien on n'est pas mal tout là-haut
On goûte aux étoiles tout là-haut
On oublie nos certitudes
On chérit la solitude
À faire une escale tout là-haut
À nourrir le calme tout là-haut
On ne joue plus d'artifices
On sait pourquoi on existe
Libres, on n'est pas mal tout là-haut
On goûte aux étoiles tout là-haut
On oublie nos certitudes
On chérit la solitude
À faire une escale tout là-haut
À tomber le voile tout là-haut
On ne joue plus d'artifices
On sait pourquoi on résiste enfin
Allez viens
Allez viens, allez viens
Allez viens
Allez viens
Helemaal daarboven
Als we gewoon eens helemaal daarboven zouden gaan
Als we wat hoger zouden gaan
Zou je zien dat de wereld mooi is
Mooi
Als we het echo zouden gaan zoeken
Die de pijn en de angsten geneest
Misschien vind je de woorden
De woorden
Achter de schijnbare leugens
Achter onze maskers van omstandigheden
Onder onze maskers vol hoop
Verbergen zich de breuken van de kindertijd
Van de kindertijd
Zonder dat we het doorhebben, is het daarboven best fijn
We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om de rust te voeden daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten eindelijk waarom we bestaan
Kom op, kom
Als we gewoon eens helemaal daarboven zouden gaan
Om beter de kleuren op te nemen
Zouden we ons ego kunnen laten zwijgen, oh
Om het echte van het valse te scheiden
Om in onszelf het beste te zoeken
Vrij als het hart van de vogels
Daarboven
Achter de valse schijn
In onze stenen van de adolescentie
Onder onze maskers vol onbezorgdheid
Slapen de wonden van de kindertijd
Van de kindertijd
Zonder dat we het doorhebben, is het daarboven best fijn
We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om de rust te voeden daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten eindelijk waarom we weerstaan
Kom op, kom
Kom op, kom, kom
Kom op
Kom op
Als we gewoon eens helemaal daarboven zouden gaan
Om ons beter te omhullen met zachtheid
Zou je alles met nieuwe ogen zien, oh
Als we onze kwasten weer tevoorschijn haalden
Om met volle kracht te tekenen
De contouren van onze idealen
Daarboven
Achter de domme schijn
In de groef van het bestaan
Onder onze maskers vol hoop
Dragen de brandwonden van de kindertijd
Van de kindertijd
Zonder dat we het doorhebben, is het daarboven best fijn
We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om de rust te voeden daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten waarom we bestaan
Vrij, we zijn best gelukkig daarboven
We proeven de sterren daarboven
We vergeten onze zekerheden
We koesteren de eenzaamheid
Om een tussenstop te maken daarboven
Om het doek te laten vallen daarboven
We spelen geen spelletjes meer
We weten eindelijk waarom we weerstaan
Kom op, kom
Kom op, kom, kom
Kom op
Kom op