395px

Recuerdo del Carretero

Zé Mulato e Cassiano

Lembrança de Carreiro

Tarde da vida quando se amontoa os anos,debruçado em desenganos da minha
Desilusão,fico espiando da janela do presente
retalhos de antigamente que me dói como, ferrão
Vai boi Penacho, puxa o carro boi Carreiro
companheiro de viagem nas quebradas dosertão
leva essa carga, rasga o barro do caminho
se couber leva um pouquinho de mágoa desse peão
Peão que chora quando vê o sol baixando
e um carro de boi cantando seu gemido de paixão
sai num suspiro meu gemido solitário
e desfia o meu rosário em contas de solidão
Sou um carreiro vencido pelo cansaço
mas me lembro do chumaço, da chaveia e dos cocão
eixo e fueiro, cabeçalho, cheda e mesa
velho tempo de riqueza que virou recordação
Ainda me lembro recavem e o pigarro
cunha na roda do carro,cambota, arreia e meião
chapa, esse cravo, canzil, brocha e tamboeiro
o ajoujo, a tiradeira,argola, canga e cambão
Vai boi Penacho puxa o carro e vai embora
já venceu a minha hora,terminou minha missão
leva essa carga de tristeza que me invade
se couber leva a saudade que me aperta o coração
Vai boi Penacho puxa o carro boi Carreiro
companheiro de viagem nas quebradas do sertão
leva essa carga rasga o barro do caminho
se couber leva um pouquinho da mágoa desse peão

Recuerdo del Carretero

Tarde de la vida cuando se acumulan los años, inclinado en desengaños de mi
Desilusión, me quedo espiando desde la ventana del presente
retazos del pasado que me duelen como aguijón
Va toro Penacho, tira del carro toro Carretero
compañero de viaje en los recovecos del desierto
lleva esa carga, rompe el barro del camino
si cabe lleva un poquito de la tristeza de este peón
Peón que llora al ver el sol bajando
y un carro de bueyes cantando su gemido de pasión
sale en un suspiro mi gemido solitario
y desgrana mi rosario en cuentas de soledad
Soy un carretero vencido por el cansancio
pero recuerdo el haz, la yunta y los cuernos
eje y travesaño, cabezal, yugo y mesa
viejo tiempo de riqueza que se convirtió en recuerdo
Todavía recuerdo el recavem y el carraspeo
cuña en la rueda del carro, cincha, arzón y media
placa, este clavo, cabestro, brocha y atador
collar, la tiradera, argolla, yugo y palo
Va toro Penacho tira del carro y se va
ya ha llegado mi hora, ha terminado mi misión
lleva esa carga de tristeza que me invade
si cabe, lleva la nostalgia que me aprieta el corazón
Va toro Penacho tira del carro toro Carretero
compañero de viaje en los recovecos del desierto
lleva esa carga, rompe el barro del camino
si cabe lleva un poquito de la tristeza de este peón

Escrita por: Antonio Vitor