395px

Dat de liefde me niet bedriegt

Zeca Afonso

Que o Amor Não Me Engana

Que amor não me engana
Com a sua brandura
Se da antiga chama
Mal vive a amargura
Duma mancha negra
Duma pedra fria

Que amor não se entrega
Na noite vazia
E as vozes embarcam
Num silêncio aflito

Quanto mais se apartam
Mais se ouve o seu grito
Muito à flor das águas
Noite marinheira

Vem devagarinho
Para a minha beira
Em novas coutadas
Junta de uma hera
Nascem flores vermelhas
Pela primavera

Assim tu souberas
Irmã cotovia
Dizer-me se esperas
Pelo nascer do dia

E as vozes embarcam
Num silêncio aflito
Quanto mais se apartam
Mais se ouve o seu grito
Muito à flor das águas

Noite marinheira
Vem devagarinho
Para a minha beira

Dat de liefde me niet bedriegt

Dat liefde me niet bedriegt
Met zijn zachtheid
Als de oude vlam
Slechts de bitterheid leeft
Van een zwarte vlek
Van een koude steen

Dat liefde niet zich overgeeft
In de lege nacht
En de stemmen vertrekken
In een wanhopige stilte

Hoe verder ze zich verwijderen
Hoe harder je zijn schreeuw hoort
Heel aan de oppervlakte van het water
Nacht van de zeeman

Kom langzaam aan
Naar mijn kant
In nieuwe gebieden
Geknoopt aan een klimop
Bloemen in het rood bloeien
In de lente

Als jij maar wist
Zuster nachtegaal
Me te vertellen of je wacht
Op de dageraad

En de stemmen vertrekken
In een wanhopige stilte
Hoe verder ze zich verwijderen
Hoe harder je zijn schreeuw hoort
Heel aan de oppervlakte van het water

Nacht van de zeeman
Kom langzaam aan
Naar mijn kant

Escrita por: Zeca Afonso