Mijnheer Wouters
ik kreeg ongevraagd advies vandaag bij de bakker in onze straat
toen ik zei een halfje bruin vroeg hij geen croissantjes meer
waar is ze vroeg de bakker heb haar sinds kerst niet meer gezien
en ik zei quasi nonchalant klopt ik ook niet meer sindsdien
het gesprek viel stil tot mijnheer wouters zei
ik heb hetzelfde meegemaakt meer dan vijftig jaar geleden
op de kop af 53 jaar om precies te zijn
ik weet het nog goed - een halfje wit gesneden
en ergens diep van binnen doet het nog steeds een beetje pijn
opeens was ze weg van de een op andere dag
ze stond bij de trap haar koffers al gepakt
- voor straks bij de koffie een appelbeignet
de deur achter haar dicht en alle andere cliches
ja mijnheer wouters weet wat liefde is
in zijn oog welt een krokodillentraan
zijn verdriet te lang geleden slechts een herinnering
mijn verdriet is nog vers ik heb in troost nog geen zin
liefde is een leven lang pijn zegt hij
steeds naar haar verlangen
en altijd bij haar willen zijn
bang zijn dat ze je verlaat zegt hij
of dat ze onverschillig wordt
of om alles wordt ze kwaad
huis tuin keuken wijsheid mijnheer wouters
woorden louter klanken nietszeggend leeg
foute woorden elk gesproken woord klinkt nu zo fout
mijn verdriet is te vers en dat van u te oud
mijnheer wouters weet wat liefde is
in zijn oog welt een krokodillentraan
zijn verdriet veel te lang geleden slechts een herinnering
mijn verdriet is nog vers en ik heb in troost nog geen zin
de eerste keer ik nam haar mee heb ik dat al ooit verteld
niet nog meer denk ik en wacht op mijn wisselgeld
we hadden toen van mijn kantoor een of ander feest
zo verliefd als ik toen was is er niemand ooit geweest
als ze danste kwamen denken en voelen samen
overvleugelde verlangen elke herinnering
lagen maanden tussen morgen en gisteren
zijn blik op oneindig die mijmering
als ze danste was ze voor iedereen ongrijpbaar
haar voeten raakten nauwelijks de grond
ik stond vastgenageld luisterde ademloos
hoe hij ineens vervuld zo mooi zijn woorden koos
mijnheer wouters weet wat liefde is
en vanzelf welt in zijn oog een traan
zijn verdriet lijkt lang geleden maar er is iets wat ik herken
niet alleen wat hij vertelt maar ook de kleur van zijn stem
als ze danst komen denken en voelen samen
overvleugelt verlangen elke herinnering
liggen maanden tussen morgen en gisteren
blik op oneindig alleen nog maar een mijmering
als ze danst is ze voor iedereen ongrijpbaar
haar voeten raken nauwelijks de grond
ik wil met haar dansen
Señor Wouters
Recibí un consejo no solicitado hoy en la panadería de nuestra calle
Cuando pedí una barra de pan, él no preguntó por los croissants
'¿Dónde está ella?', preguntó el panadero, no la he visto desde Navidad
Y yo respondí casi indiferente, 'Es cierto, yo tampoco la he visto desde entonces'
La conversación se detuvo hasta que el señor Wouters dijo
He pasado por lo mismo hace más de cincuenta años
Exactamente 53 años para ser precisos
Todavía lo recuerdo bien, una barra de pan blanco cortada
Y en lo más profundo de mí, todavía duele un poco
De repente desapareció de un día para otro
Estaba junto a la escalera con las maletas listas
'Para después, con el café, una tarta de manzana'
Cerró la puerta tras de sí y todos los demás clichés
Sí, el señor Wouters sabe lo que es el amor
Una lágrima de cocodrilo brota de sus ojos
Su tristeza, hace mucho tiempo, solo es un recuerdo
Mi tristeza está fresca, no tengo ganas de consuelo
El amor es un dolor de por vida, dice él
Siempre anhelándola
Y queriendo estar siempre con ella
Tener miedo de que te abandone, dice él
O que se vuelva indiferente
O que se enoje por todo
Sabiduría de casa, jardín, cocina, señor Wouters
Palabras vacías, meras palabras sin sentido
Palabras equivocadas, cada palabra dicha suena tan mal ahora
Mi tristeza es muy reciente y la suya es muy antigua
El señor Wouters sabe lo que es el amor
Una lágrima de cocodrilo brota de sus ojos
Su tristeza, hace mucho tiempo, solo es un recuerdo
Mi tristeza está fresca y no tengo ganas de consuelo
La primera vez que la llevé conmigo, ¿ya lo he contado alguna vez?
Creo que no, espero mi cambio
Entonces tuvimos una fiesta en mi oficina
Tan enamorado como estaba en ese momento, nunca ha habido nadie igual
Cuando bailaba, pensamiento y sentimiento se unían
Superaban el deseo, cada recuerdo
Meses pasaban entre el mañana y el ayer
Su mirada perdida en la distancia, esa ensoñación
Cuando bailaba, era inalcanzable para todos
Sus pies apenas tocaban el suelo
Yo estaba clavado en el lugar, escuchando sin respirar
Cómo de repente, tan hermosamente, elegía sus palabras
El señor Wouters sabe lo que es el amor
Y una lágrima brota naturalmente de sus ojos
Su tristeza parece lejana, pero hay algo que reconozco
No solo lo que cuenta, sino también el tono de su voz
Cuando baila, pensamiento y sentimiento se unen
Superan el deseo, cada recuerdo
Meses pasan entre el mañana y el ayer
Mirada perdida en la distancia, solo un ensueño
Cuando baila, es inalcanzable para todos
Sus pies apenas tocan el suelo
Quiero bailar con ella