Nu Is Ze Weg
ik zit hier zonder zin en zo leeg van binnen
de kranten al gelezen en voor een boek geen rust
op televisie alle zenders drie keer langs gekeken
voel weer aan mijn wang met de afscheidskus
pak ik de telefoon en bel ik met oude vrienden
ga ik biljarten met Kees of bomen met Harm
maar Kees is in gesprek Harm heeft een antwoordapparaat
en ik loop ik loop verder met mijn ziel onder de arm
nu is ze weg ze heeft mij achtergelaten
ik kan niets anders doen dan wachten op haar
ik loop de hele tijd in mijzelf te praten
hou de klok in de gaten het wordt maar langzaam laat
ik tel de kwartieren tussen twaalf en haar thuiskomst
als de seconden tussen bliksemflits en donderslag
en hoe minder ik nog stemmen hoor fietsen op straat
des te meer ik verlang dat ze hier naast me lag
stel dat het leuk is wat stelt dat van ons nog voor
of dat ze bij toeval de man ontmoet van haar dromen
hoe kom ik dan die doordeweekse avond door
zonder te wachten tot wanneer zij weer thuis zal komen
nu is ze weg ze heeft mij achtergelaten
ik kan niets anders doen dan wachten op haar
ik loop de hele tijd in mijzelf te praten
hou de klok in de gaten het wordt maar langzaam laat
dat ze zegt het was leuk maar ook weer niet zo bijzonder
en dat ze vraagt of ik de volgende keer even meega
dat zij dan ligt in mijn armen en dat ik strijk door haar haar
en dat ik dan zeg ik zie wel denk er nog even over na
nu is ze weg ze heeft mij achtergelaten
ik kan niets anders doen dan wachten op haar
ik loop de hele tijd in mijzelf te praten
hou de klok in de gaten het wordt maar langzaam laat
Ahora se ha ido
Estoy aquí sin sentido y tan vacío por dentro
he leído todos los periódicos y no encuentro paz en un libro
he revisado todos los canales de televisión tres veces
siento de nuevo en mi mejilla el beso de despedida
cojo el teléfono y llamo a viejos amigos
¿voy a jugar billar con Kees o charlar con Harm?
pero Kees está ocupado, Harm tiene un contestador automático
y yo sigo, sigo caminando con el alma en pena
ahora se ha ido, me ha dejado atrás
no puedo hacer más que esperarla
paso todo el tiempo hablando conmigo mismo
mirando el reloj, el tiempo pasa lentamente
cuento los cuartos de hora entre las doce y su regreso a casa
como los segundos entre el destello de un relámpago y el trueno
y cuanto menos escucho voces de bicicletas en la calle
más deseo que esté aquí a mi lado
¿y si es divertido, qué significa eso para nosotros?
o si por casualidad conoce al hombre de sus sueños
¿cómo pasaré esa noche entre semana
sin esperar a que vuelva a casa?
ahora se ha ido, me ha dejado atrás
no puedo hacer más que esperarla
paso todo el tiempo hablando conmigo mismo
mirando el reloj, el tiempo pasa lentamente
que diga que fue agradable pero no tan especial
y que me pregunte si la acompaño la próxima vez
que ella esté acostada en mis brazos y yo le acaricie el cabello
y que entonces diga que ya verá, que lo pensará un poco más
ahora se ha ido, me ha dejado atrás
no puedo hacer más que esperarla
paso todo el tiempo hablando conmigo mismo
mirando el reloj, el tiempo pasa lentamente