Parijsstraat 84
een nieuwe schoendoos gekocht, en die komt me nu mooi van pas,
voor alles wat niet mee mag, wat niet alleen van mij is,
kleine dingen, cadeautjes en herinneringen: het heeft hun beste tijd gehad.
en ook de post blijft hier, op dit adres: Parijsstraat 84,
een naam en een nummer is al wat rest.
ik lees die oude ansichtkaart, misschien wel voor de tiende keer.
het handschrift herken ik uit duizenden, het handschrift van oud zeer.
ik verzamel al haar postkaarten en met een glimlach leg ik ze neer.
want de jongen voor wie ze bestemd waren, die woont hier allang niet meer.
hij is vertrokken op een grijze zondag in september,
oktober, november, een maandag in april
oOp een woensdag wintermiddag, met stralende zon
een maand voordat de lente begon, hij liet het licht en de radio aan.
de huur tot juni vooruit betaald, nu drie jaar geleden,
is hij zonder iets te zeggen weggegaan.
dus de post blijft hier, op dit adres: Parijsstraat 84
want misschien komt hij volgend najaar weer
ik lees die oude ansichtkaart misschien wel voor de honderdste keer.
het handschrift herken ik uit duizenden, het is het handschrift van oud zeer.
Ii verzamel al haar postkaarten en met een glimlach leg ik ze naast me neer.
want de jongen voor wie ze bestemd waren, die woont hier al een hele poos niet meer.
bij Parijsstraat 84 stopt een taxi voor de deur
een vrouw stapt uit, ze krijgt haar koffers aangereikt,
parijsstraat 84 heeft een zolder vol dozen
met de post van vier generaties vorige bewoners
ze leest die oude ansichtkaart misschien pas voor de allereerste keer
het handschrift herkent ze uit duizenden, het is het handschrift van oud zeer
ze verzamelt alle postkaarten en glimlachend legt ze ze naast elkaar neer.
want de jongen voor wie ze geschreven waren die woonde hier al een hele poos niet meer.
Calle París 84
compré una nueva caja de zapatos, y ahora me viene muy bien,
para todo lo que no puede venir conmigo, lo que no es solo mío,
cosas pequeñas, regalos y recuerdos: han pasado su mejor momento.
y también el correo se queda aquí, en esta dirección: Calle París 84,
un nombre y un número es todo lo que queda.
leo esa vieja postal, tal vez por décima vez.
reconozco la caligrafía entre mil, la caligrafía del viejo dolor.
colecciono todas sus postales y con una sonrisa las coloco.
pues el chico para quien estaban destinadas, ya no vive aquí desde hace mucho.
se fue en un domingo gris de septiembre,
octubre, noviembre, un lunes de abril,
en una tarde de invierno de miércoles, con un sol radiante,
un mes antes de que comenzara la primavera, dejó la luz y la radio encendidas.
la renta pagada por adelantado hasta junio, hace tres años,
se fue sin decir nada.
así que el correo se queda aquí, en esta dirección: Calle París 84
porque tal vez regrese el próximo otoño.
leo esa vieja postal tal vez por centésima vez.
reconozco la caligrafía entre mil, es la caligrafía del viejo dolor.
colecciono todas sus postales y con una sonrisa las coloco a mi lado.
pues el chico para quien estaban destinadas, ya no vive aquí desde hace mucho.
en la Calle París 84 se detiene un taxi frente a la puerta,
una mujer baja, le entregan sus maletas,
la Calle París 84 tiene un ático lleno de cajas
con el correo de cuatro generaciones de antiguos residentes.
lee esa vieja postal tal vez por primera vez,
reconoce la caligrafía entre mil, es la caligrafía del viejo dolor,
reúne todas las postales y sonriendo las coloca una al lado de la otra.
pues el chico para quien fueron escritas ya no vivía aquí desde hace mucho tiempo.