395px

Campo de la Muerte

Zelfhaat

Dodenakker

Door onpeilbare dalen van treurnis en over velden gaan zij over het pad der vervloeking.
De vervloeking van het leven.
Opgejaagd en gedwongen door een blinde, kwade kracht.
Met een vaag besef dat het licht slechts een anomalie is in de kosmische duisternis,
de duisternis van ...
En de stervende mens marcheert voort, opgezweept, aangevuurd naar het graf.
De dood heerst over deze velden.
Zij zullen allen sterven.
Een laatste maal beroerd hun voeten het stof der aarde.
Era's geleden gevormd door zij die hen voorgingen.
Ook zij zullen tot stof wederkeren als den rode gloed van dit veld is gestorven.
In een eerbetoon aan de vergenkelijkheid.
Het lijkbleke ros, uitgemergeld door de pestilentiën der sterfelijke, draagt de last zijner Meester,
wiens lokroep verrotting is, wiens doel; verderf.
Zijn religie versmelt het eeuwige met het vergankelijke; eeuwige vergankelijkheid.
Jammerklacht voedt Zijn knokige eeuwigheid.
Sterven zullen wij en aldus voeden wij de ratten die in de schaduw van Hem zich voortbewegen.
Vleed omhelst geen schoonheid slechts stoffelijk voedsel voor de schepping van de schemering

Campo de la Muerte

A través de valles insondables de tristeza y sobre campos, ellos siguen el camino de la maldición.
La maldición de la vida.
Perseguidos y obligados por una fuerza ciega y malvada.
Con una vaga noción de que la luz es solo una anomalía en la oscuridad cósmica,
la oscuridad de ...
Y el hombre moribundo avanza, azotado, impulsado hacia la tumba.
La muerte reina sobre estos campos.
Todos morirán.
Por última vez, sus pies tocan el polvo de la tierra.
Eras pasadas formadas por aquellos que los precedieron.
También volverán al polvo cuando el resplandor rojo de este campo haya muerto.
En un tributo a la transitoriedad.
El caballo pálido, consumido por las pestes mortales, lleva la carga de su Maestro,
cuya llamada es la podredumbre, cuyo objetivo es la perdición.
Su religión fusiona lo eterno con lo efímero; eterna efímera.
El lamento alimenta Su eternidad huesuda.
Moriremos y así alimentamos a las ratas que se mueven a la sombra de Él.
La carne no abraza la belleza, solo alimento material para la creación del crepúsculo

Escrita por: