Levensverachting
Laat de dag dat ik geboren ben vergaan
Laat die dag een dag van duisternis worden
laat God in de hemel er geen acht op slaan.
Laat die dag niet baden in het licht
Laat het diepste donker hem omhullen
een dichte wolk hem bedekken
en een zonsverduistering hem teisteren
Laat het donker die nacht wegnemen
zodat hij geen dag van het jaar vergezelt
en geen plaats vindt in de reeks van maanden
Laat die nacht onvruchtbaar worden
een nacht waarin geen vreugdekreet opklinkt
Laten zij die het licht wekken die dag vervloeken
zij die het wagen om Leviathan te verstoren
Zelfs de ochtendsterren zullen niet verschijnen
die dag verwacht vergeefs de komst van het licht
en zal nooit de wimpers van het morgenrood zien
Hij opende de deuren van mijn moeders buik
hij hield het ongeluk niet voor mij verborgen
Waarom ben ik niet in haar schoot gestorven
niet gestikt toen ik ter wereld kwam
Hadden knieën mij maar niet ontvangen
en borsten mij maar niet gezoogd
Dan zou ik nu geborgen in de aarde liggen
Was ik maar als een misgeboorte weggestopt
als een kind dat het licht nooit heeft gezien
Ik heb geen ander voedsel dan verdriet
mijn klachten stromen in een vloed van tranen
Wat ik vreesde, komt nu over me
wat mij angst aanjoeg, heeft me getroffen
Ik vind geen vrede, vind geen kalmte
mijn rust is weg - onrust bevangt mij
Desprecio por la vida
Que el día en que nací desaparezca
Que ese día se convierta en un día de oscuridad
Que Dios en el cielo no le preste atención
Que ese día no sea bañado por la luz
Que la oscuridad más profunda lo envuelva
una densa nube lo cubra
y un eclipse lo atormente
Que la oscuridad se lleve esa noche
para que no acompañe ningún día del año
y no encuentre lugar en la serie de meses
Que esa noche se vuelva estéril
una noche en la que no se escuche un grito de alegría
Que aquellos que despiertan la luz maldigan ese día
aquellos que se atreven a perturbar a Leviatán
Incluso las estrellas de la mañana no aparecerán
ese día espera en vano la llegada de la luz
y nunca verá las pestañas del alba
Él abrió las puertas del vientre de mi madre
no me ocultó la desgracia
¿Por qué no morí en su seno?
no me ahogué cuando nací
Ojalá las rodillas no me hubieran recibido
y los pechos no me hubieran amamantado
Entonces yacería ahora protegido en la tierra
Ojalá hubiera sido escondido como un aborto
como un niño que nunca ha visto la luz
No tengo otro alimento que la tristeza
mis quejas fluyen en un torrente de lágrimas
Lo que temía ahora me sucede
lo que me aterrorizaba me ha golpeado
No encuentro paz, no encuentro calma
mi descanso se ha ido - la inquietud me atrapa