Zielenpijn
Eenzaam in het woud dwalend
Verlaten ruine bij nacht
Mijn wanhoopsgeschrij draagt ver
Over kille bossen in het licht van de bleke maan
Een vervloeking vol deernis, afschuw en ellende
Mijn last is voorwaar ondragelijk
Tragedieen openbaren zich vanacht
De Hellepoorten gaan open voor mij
De knokige hand van Magere Hein rust op mijn ziel
Duivel! Ontvang mij!
Somberheid en zelfkwelling nemen een steeds hogere vlught
Zie, wereld, hoe ziek ik ben
Er is slechts een uitweg voor mij
Dit gehate leven zal na deze nacht niet meer zijn
Geen zonlicht zal mijn netvlies beroeren
Geen mens zal mijn walging meer forseren
Beeindig nu dit uitzichtloos bestaan
Staak nu mijn doelloos dwalen
IJzig staal open mijn huid
Ontketen mijn bloed in een onstelpbare wond
Ik ontken met kracht de gift van de dwaze god
Ik lijd
Ik heb pijn
Alles wordt zwart
Dolor en el alma
Solitario en el bosque vagando
Ruina abandonada en la noche
Mi grito desesperado resuena
Sobre los bosques fríos a la luz de la pálida luna
Una maldición llena de compasión, repugnancia y miseria
Mi carga es verdaderamente insoportable
Tragedias se revelan esta noche
Las puertas del Infierno se abren para mí
La mano huesuda de la Parca descansa en mi alma
¡Diablo! ¡Recíbeme!
La tristeza y el tormento se elevan cada vez más
Mira, mundo, qué enfermo estoy
Solo hay una salida para mí
Esta vida odiada no será más después de esta noche
Ninguna luz solar tocará mis ojos
Nadie más forzará mi repugnancia
Termina ahora esta existencia sin esperanza
Detén mi vagar sin rumbo
El acero helado abre mi piel
Desata mi sangre en una herida imparable
Rechazo con fuerza el regalo del dios insensato
Sufro
Tengo dolor
Todo se vuelve negro