Ledja o Ledja
Ti me poznaješ najbolje,
Ovo ne ide na bolje
I vec dugo tvoj dodir sluti na kraj.
Da li imaš taj osecaj?
Nocas veceru spremicu,
I tvoj pogled izdržacu
I dok ugasim svetlo,
Kao dlanom o dlan
Bice sve jasno kao dan.
Dodir leda o leda,
Ruka led ledena.
Da li znaš kako vreda
Prazna postelja?
I kad misliš da spavam,
Ti se iskradeš van.
Bože, samom sam sebi suvišan!
I zaboli me najjace kad znam
Da u drugoj sobi placeš...
Dugo ništa ne govoriš
Samo dlanove preklopiš...
I ta suza u oku nije zbog nas...
Kažeš tek da ti cujem glas...
Dodir leda o leda
Ruka led ledena
Da li znaš kako vreda
Prazna postelja?
I kad misliš da spavam
Ti se iskradeš van
Bože, samom sam sebi suvišan!
Al' zaboli me najjace kad znam
Da u drugoj sobi placeš...
Onda krenem za tobom ja
Al' stanem na prag
Jer u drugoj se sobi završava tvoj trag...
Cujem jecaj
I znam da je kraj...
Ti me poznaješ najbolje
Dodir leda o leda
Ruka led ledena
Da li znaš kako vreda
Prazna postelja?
I kad misliš da spavam
Ti se iskradeš van
Bože, samom sam sebi suvišan!
Al' zaboli me najjace kad znam
Da u drugoj sobi placeš...
Ti me poznajes najbolje....
Licha o Licha
Jij kent me het beste,
Dit gaat niet beter worden.
En al een tijd voelt jouw aanraking als het einde.
Heb je dat gevoel ook?
Vanavond maak ik het diner klaar,
En jouw blik houd ik vol,
En terwijl ik het licht uitdoe,
Als hand op hand,
Zal alles zo helder zijn als de dag.
De aanraking van ijs op ijs,
Een hand zo koud als ijs.
Weet je hoe het voelt,
Een leeg bed?
En als je denkt dat ik slaap,
Sluip je stilletjes weg.
God, ik ben overbodig voor mezelf!
En het doet het meest pijn als ik weet
Dat je in de andere kamer huilt...
Langzaam zeg je niets,
Je vouwt alleen je handen...
En die traan in je oog is niet om ons...
Je zegt alleen dat je mijn stem wilt horen...
De aanraking van ijs op ijs,
Een hand zo koud als ijs.
Weet je hoe het voelt,
Een leeg bed?
En als je denkt dat ik slaap,
Sluip je stilletjes weg.
God, ik ben overbodig voor mezelf!
Maar het doet het meest pijn als ik weet
Dat je in de andere kamer huilt...
Dan ga ik achter je aan,
Maar ik stop op de drempel,
Want in de andere kamer eindigt jouw spoor...
Ik hoor een zucht
En weet dat het voorbij is...
Jij kent me het beste.
De aanraking van ijs op ijs,
Een hand zo koud als ijs.
Weet je hoe het voelt,
Een leeg bed?
En als je denkt dat ik slaap,
Sluip je stilletjes weg.
God, ik ben overbodig voor mezelf!
Maar het doet het meest pijn als ik weet
Dat je in de andere kamer huilt...
Jij kent me het beste....