Negritude
Trago no meu peito as marcas do açoite
Na pele cor de noite que o bronze esculturou
Tenho no meu sangue o elan da madrugada
De cada encruzilhada que Angola me deixou
Sou filha do atabaque, dos sons dos retirantes
Do Congo, dos amantes caçados no Sudão
Das músicas de Gana, das flautas de Uganda
Das festas de Luanda, tambores do Gabão
E desses ancestrais da Argélia ao Senegal
Nasceu meu carnaval e dele sou herdeira
E mostro com orgulho ao mundo, à Terra inteira
Meu ritmo, meu viço de negra brasileira
Negritude
Llevo en mi pecho las marcas del látigo
En la piel color de noche que el bronce esculpió
Tengo en mi sangre el ímpetu de la madrugada
De cada encrucijada que Angola me dejó
Soy hija del tambor, de los sonidos de los retirantes
Del Congo, de los amantes cazados en Sudán
De las músicas de Ghana, de las flautas de Uganda
De las fiestas de Luanda, tambores de Gabón
Y de esos ancestros de Argelia a Senegal
Nació mi carnaval y de él soy heredera
Y muestro con orgullo al mundo, a la Tierra entera
Mi ritmo, mi vitalidad de negra brasileña
Escrita por: Irineia Maria / Paulo Cezar Feital