Zwischen allen Stühlen
Wir hab'n koane Schublad'n im Hirn, in die wir pass'n.
Koane Etikett'n auf der Stirn, um uns zu erfass'n.
Wir tun nie was, weil's jeder tut, san immer für a Überraschung gut.
Woll'n am Gestern nie mehr kleb'n, was wir glaub'n, woll ma sehn.
Statt zu planen, woll ma leb'n, statt in die Knie gehn, lieber steh'n,
voller Lebenslust und Phantasie, erfüll ma Erwartungen nie.
Zwisch'n allen Stühlen, nirgendwo ganz fest,
einsam unter vielen, fremd in jedem Nest
Ehrlich, wenn wir fühlen und nur uns selber treu,
zwisch'n allen Stühlen, unbequem und frei,
Tun uns für'n Applaus, so wie a Clown, nie des Maul verrenk'n,
schenk'n den Phras'n keinen Glaub'n, tun selber denk'n.
Und anstatt auf Nummer Sicher gehn, woll'n wir zu unsern Fehlern lieber steh'n.
Zwisch'n allen Stühlen, nirgendwo ganz fest,
einsam unter vielen, fremd in jedem Nest
Ehrlich, wenn wir fühlen und nur uns selber treu,
zwisch'n allen Stühlen, unbequem und frei.
Tussen alle stoelen
We hebben geen vakjes in ons hoofd, waar we in passen.
Geen etiketten op ons voorhoofd, om ons te vatten.
We doen nooit iets, omdat iedereen het doet, zijn altijd goed voor een verrassing.
Willen nooit meer aan het verleden kleven, wat we geloven, willen we zien.
In plaats van te plannen, willen we leven, in plaats van op onze knieën te gaan, liever staan,
voller levenslust en fantasie, vervullen we nooit verwachtingen.
Tussen alle stoelen, nergens echt vast,
eenzaam onder velen, vreemd in elk nest.
Eerlijk, als we voelen en alleen onszelf trouw,
tussen alle stoelen, ongemakkelijk en vrij,
We doen het voor de applaus, net als een clown, nooit ons mond verrekken,
geven de clichés geen geloof, denken zelf na.
En in plaats van op veilig te spelen, willen we liever staan voor onze fouten.
Tussen alle stoelen, nergens echt vast,
eenzaam onder velen, vreemd in elk nest.
Eerlijk, als we voelen en alleen onszelf trouw,
tussen alle stoelen, ongemakkelijk en vrij.