De Regen Valt In Druppels Neer
De regen valt in druppels neer
en tekent om je hoofd
een krans van de kleurigste robijnen
de wind speelt met de snippers
van je laatste droom
tot ze aan de horizon verdwijnen
de meeuwen draaien kringen in de grijze lucht
en schrijven tekens van een vaag verleden
wolken drijven om je heen
een onbekende vlucht
waar naartoe, ach niemand zal het weten
en jij loopt maar verder
maakt sporen in het zand
je loopt maar immer door
je kent geen rust
maar waar je ook gaat
en waar je ook vlucht
er is geen weg terug
nu breekt de zon door de wolken heen
streelt je huid en vliegt
langs je wimpers om weer te verdwijnen
en in het spelen van de golven
hoor je vaag een lied
dat je herkent maar nooit goed kon begrijpen
dan is er weer de stilte
het zwijgen om je heen
wanneer de wind zich plots weer heeft verscholen
en eenzaam blijf je achter
dan ben je weer alleen
verdwaald op alle vleugels van je dromen
en zo loop je maar verder
maakt sporen in het zand
je loopt maar immer door
je kent geen rust
maar waar je ook gaat
en waar je ook vlucht
er is geen weg terug
er is de kilte van de morgen
er is de warme nacht
er is het heimwee naar voorbije dagen
er is het wilde vuur van liefde
dat plots in je brandt
om dan even vlug weer te vervagen
er is de stilte van 't heelal
en heel ver langs de maan
kan je soms de oneindigheid vermoeden
maar alle woorden die je maakt
zijn zo klein, zo vaag
om te zeggen wat je soms kan voelen
en zo loop je maar verder
het duizelt in je hoofd
je loopt maar immer door
je kent geen rust
maar waar je' ook gaat
en waar je ook vlucht, nee er is geen
weg terug
La lluvia cae en gotas
La lluvia cae en gotas
y dibuja alrededor de tu cabeza
una corona de los rubíes más coloridos
el viento juega con los pedazos
de tu último sueño
hasta que desaparecen en el horizonte
las gaviotas giran círculos en el cielo gris
y escriben signos de un pasado vago
nubes flotan a tu alrededor
un vuelo desconocido
a dónde, oh nadie lo sabrá
y tú sigues caminando
dejando huellas en la arena
solo sigues avanzando
no conoces la calma
pero dondequiera que vayas
y dondequiera que huyas
no hay camino de regreso
ahora el sol rompe a través de las nubes
acaricia tu piel y vuela
por tus pestañas para luego desaparecer
y en el juego de las olas
escuchas vagamente una canción
que reconoces pero nunca pudiste entender bien
entonces vuelve el silencio
el silencio a tu alrededor
cuando el viento de repente se ha escondido de nuevo
y solitario te quedas atrás
entonces estás solo de nuevo
perdido en todas las alas de tus sueños
y así sigues caminando
dejando huellas en la arena
solo sigues avanzando
no conoces la calma
pero dondequiera que vayas
y dondequiera que huyas
no hay camino de regreso
hay el frío de la mañana
hay la cálida noche
hay la nostalgia de días pasados
hay el fuego salvaje del amor
que de repente arde en ti
para luego desvanecerse rápidamente
hay el silencio del universo
y muy lejos, junto a la luna
a veces puedes intuir la infinitud
pero todas las palabras que pronuncias
son tan pequeñas, tan vagas
para expresar lo que a veces puedes sentir
y así sigues caminando
te mareas en tu cabeza
solo sigues avanzando
no conoces la calma
pero dondequiera que vayas
y dondequiera que huyas, no hay
camino de regreso