68
We waren late oorlogskinderen
In volle armoede verwekt
We groeiden op in het begin der vette jaren
In alle kuisheid opgevoed
Met een domper op de bek
Men wilde ons in alle zuiverheid bewaren
We werden ouder en de rock?n?roll
Teisterde het land
We wierpen onze eerste blikken naar de meiden
Toen kwam dylan en de rest
En in ons, een stille kracht
Mijn beste jongen, ?t waren wonderlijke tijden
Alles wat er dan gebeurde
Ging toen zo verduiveld snel
We verbraken onze banden met ?t verleden
Onze haren werden langer
Als een liederlijk protest
Tegen wat de burgerij van toen vereerde
We riepen alles zal veranderen
Want iedereen is gelijk
Wat de ouderen ons vertelden wordt vergeten
We riepen alles wordt verdeeld
Van nu af aan geen arm of rijk
Mijn beste jongen, ?t leek de aardse tuin van eden
?t was in 68, we waren jong en zo oprecht
We droomden van de revolutie
En we meenden het niet slecht
O we waren maffe kikkers
Maar o mijn god, we waren echt
De tijd heeft uitgewezen
Zoals men ons ook had voorspeld
Dat het niet zo simpel was als we toen meenden
De cirkel werd gesloten
Want de strijders van voorheen
Zijn hun oude droom meestal allang vergeten
Misschien was het toch niet vergeefs
Zoals ik soms nog wel eens denk
Is er toen toch meer gebeurd dan we nu weten
Misschien komt alles ooit terug
Maar dan juister als voorheen
Want beste jongen, ?t leek de aardse tuin van eden
?t was in 68, we waren jong en zo oprecht
We droomden van de revolutie
En we meenden het niet slecht
O we waren maffe kikkers
Maar o mijn god, we waren echt
68
Fuimos niños de guerra tardíos
Concebidos en plena pobreza
Crecimos en los primeros años de abundancia
Educados en toda pureza
Con un golpe en la boca
Querían conservarnos en total pureza
Envejecimos y el rock?n?roll
Azotó el país
Echamos nuestras primeras miradas a las chicas
Luego llegó Dylan y los demás
Y en nosotros, una fuerza silenciosa
Mi buen chico, eran tiempos maravillosos
Todo lo que sucedió entonces
Fue tan malditamente rápido
Rompiendo nuestros lazos con el pasado
Nuestro cabello creció más largo
Como un protesta desenfrenada
Contra lo que la burguesía veneraba entonces
Gritamos que todo cambiará
Porque todos somos iguales
Lo que los mayores nos decían se olvida
Gritamos que todo será compartido
De ahora en adelante no habrá pobres ni ricos
Mi buen chico, parecía el jardín del Edén terrenal
Era el 68, éramos jóvenes y tan sinceros
Soñábamos con la revolución
Y no lo decíamos en vano
Oh, éramos locos ranas
Pero oh dios mío, éramos reales
El tiempo ha demostrado
Como nos habían predicho
Que no era tan simple como creíamos entonces
El círculo se cerró
Porque los luchadores de antaño
Han olvidado en su mayoría su antiguo sueño
Quizás no fue en vano
Como a veces pienso
Quizás sucedió más de lo que sabemos ahora
Quizás todo vuelva algún día
Pero de manera más justa que antes
Porque querido chico, parecía el jardín del Edén terrenal
Era el 68, éramos jóvenes y tan sinceros
Soñábamos con la revolución
Y no lo decíamos en vano
Oh, éramos locos ranas
Pero oh dios mío, éramos reales