De nacht
En dan komt de nacht plots met zilveren schreden
Dooft elk licht en breekt elk geluid
Spreidt zijn mantel uit dromen geweven
En alles wordt stil
Dan wordt ik koud langs mijn lichaam, loop onzeker naar huis
Waar jij bang op mij ligt te wachten
Je grijpgrage armen, je warme huid
En alles wordt stil
Schaduwen glijden langs gevels en muren
Sluieren de stad in een kwade droom
Donkere portalen en schimmen die gluren
En alles wordt stil
Dan wordt ik angstig, mijn kind, toe geef me je hand
Vertel mij het verhaal van je liefde
Ik zal alleen naar je kijken en luisteren
En dan wordt alles stil
Ook al zijn er dagen waarop je gebaar hebt
Waarop je beeld uit mijn lichaam verdwijnt
Dat ik alleen sta met al mijn vragen
Ik hou van jou
Ook al is mijn stem soms te hard
Is mijn hand soms te snel
Is mijn lach soms te scherp of te bijtend
Is mijn streling te zwak
Zijn mijn woorden te fel
Ik hou van jou
La noche
En entonces llega la noche de repente con pasos plateados
Apaga cada luz y rompe cada sonido
Extiende su manto tejido de sueños
Y todo se vuelve silencioso
Entonces siento frío a lo largo de mi cuerpo, camino inseguro a casa
Donde tú esperas asustada por mí
Tus brazos ávidos, tu piel cálida
Y todo se vuelve silencioso
Las sombras se deslizan por fachadas y muros
Velan la ciudad en un mal sueño
Portales oscuros y sombras que acechan
Y todo se vuelve silencioso
Entonces me siento temeroso, mi niño, dame tu mano
Cuéntame la historia de tu amor
Solo te miraré y escucharé
Y entonces todo se vuelve silencioso
Aunque haya días en los que tu gesto falte
En los que tu imagen desaparezca de mi cuerpo
Que me quede solo con todas mis preguntas
Te amo
Aunque a veces mi voz sea demasiado fuerte
Mi mano sea demasiado rápida
Mi risa sea demasiado aguda o mordaz
Mi caricia sea débil
Mis palabras sean demasiado intensas
Te amo