Carrer de L'amargura
Deixa Valencia a Juliol puta vida
Ultim exàmen, primer raig de Sol
Porta les mans arrapaes de fer extres
Tot el dolor de la vinya al renyons
Creua la pista de Silla a migdia
Sona l'herència, li cau la suor
Mira l'arròs, la ribera que brilla
Tira per dins: Alacant interior
Ix d'Alacant cara amunt la Mariola
Va I torna al poble a diari, no pot
Amb el lloguer I amb el curro ella sola
Cuina el sopar de sa mare, no vol
Que ningú sapia què cobra per hora
Condescendències les justes, amor
Tot el que té pel seu fill que diu hola
Des del seu ventre, batega el seu cor
Però el rellotge s'atura allà dalt
I es mesclen la locura, la mort I el carnaval
I arriben festes de nou
I allò que cou já no cura
I el poble sopa al carrer
Al teu carrer, carrer de l'amargura
Mira el paissatge sentat a la plaça
Penjen les llums I les flors dels balcons
No pot anar al casal ni de caça
I les olives li donen pa poc
Enguany la orquesta està enfront de casa
Música I festa, la dansa, el bastó
A estes altures, I faça el que faça
Já va per dins tota la processó
Però el rellotge s'atura allà dalt
I una altra criatura comença una aventura
I el iaio sap que s'acosta el final
I es mesclen la locura, la mort I el carnaval
Straße der Bitterkeit
Lass Valencia im Juli, verdammtes Leben
Letzte Prüfung, erster Sonnenstrahl
Hände voller Wunden, die von der Arbeit zeugen
All der Schmerz der Reben in den Nieren
Überquere die Strecke von Silla am Mittag
Das Erbe erklingt, der Schweiß läuft ihm herunter
Sieh den Reis, das Ufer, das glänzt
Schau nach innen: Alacant im Inneren
Die Mariola fährt von Alacant nach oben
Fährt täglich ins Dorf, kann nicht
Mit der Miete und dem Job, ganz allein
Kocht das Abendessen für ihre Mutter, will nicht
Dass jemand weiß, was sie pro Stunde verdient
Die nötige Nachsicht, Liebe
Alles, was sie hat, für ihren Sohn, der hallo sagt
Aus ihrem Bauch schlägt sein Herz
Doch die Uhr bleibt dort oben stehen
Und Wahnsinn, Tod und Karneval vermischen sich
Und die Feste kommen wieder
Und das, was brennt, heilt nicht mehr
Und das Dorf feiert auf der Straße
In deiner Straße, Straße der Bitterkeit
Sieh die Landschaft, sitzend auf dem Platz
Die Lichter und Blumen hängen von den Balkonen
Kann nicht ins Vereinsheim oder jagen
Und die Oliven geben ihr kaum Brot
In diesem Jahr spielt die Band vor dem Haus
Musik und Fest, der Tanz, der Stock
In diesem Alter, egal was sie tut
Geht die ganze Prozession bereits in ihr vor
Doch die Uhr bleibt dort oben stehen
Und ein weiteres Kind beginnt ein Abenteuer
Und der Opa weiß, dass das Ende naht
Und Wahnsinn, Tod und Karneval vermischen sich