Carrer de L'amargura
Deixa Valencia a Juliol puta vida
Ultim exàmen, primer raig de Sol
Porta les mans arrapaes de fer extres
Tot el dolor de la vinya al renyons
Creua la pista de Silla a migdia
Sona l'herència, li cau la suor
Mira l'arròs, la ribera que brilla
Tira per dins: Alacant interior
Ix d'Alacant cara amunt la Mariola
Va I torna al poble a diari, no pot
Amb el lloguer I amb el curro ella sola
Cuina el sopar de sa mare, no vol
Que ningú sapia què cobra per hora
Condescendències les justes, amor
Tot el que té pel seu fill que diu hola
Des del seu ventre, batega el seu cor
Però el rellotge s'atura allà dalt
I es mesclen la locura, la mort I el carnaval
I arriben festes de nou
I allò que cou já no cura
I el poble sopa al carrer
Al teu carrer, carrer de l'amargura
Mira el paissatge sentat a la plaça
Penjen les llums I les flors dels balcons
No pot anar al casal ni de caça
I les olives li donen pa poc
Enguany la orquesta està enfront de casa
Música I festa, la dansa, el bastó
A estes altures, I faça el que faça
Já va per dins tota la processó
Però el rellotge s'atura allà dalt
I una altra criatura comença una aventura
I el iaio sap que s'acosta el final
I es mesclen la locura, la mort I el carnaval
Straat van de Bitterheid
Laat Valencia in juli, verdomde leven
Laatste examen, eerste zonnestraal
Houd je handen vol met extra ijzer
Al het pijn van de wijngaard in je nieren
Steek de weg van Silla over rond het middaguur
De erfenis klinkt, het zweet druipt
Kijk naar de rijst, de oever die schittert
Trek naar binnen: Binnenland van Alicante
Komt uit Alicante, omhoog de Mariola
Gaat elke dag heen en weer naar het dorp, kan niet
Met de huur en de klus, alleen zij
Kookt het avondeten voor haar moeder, wil niet
Dat iemand weet wat ze per uur verdient
De juiste concessies, liefde
Alles wat ze heeft voor haar zoon die hallo zegt
Vanuit haar buik, klopt haar hart
Maar de klok stopt daarboven
En de waanzin, de dood en het carnaval vermengen zich
En de feesten komen weer
En wat brandt, geneest niet meer
En het dorp dineert op straat
In jouw straat, straat van de bitterheid
Kijk naar het landschap, zittend op het plein
De lichten en de bloemen hangen van de balkons
Ze kan niet naar het verenigingshuis, zelfs niet om te jagen
En de olijven geven haar weinig brood
Dit jaar staat de orkest voor haar huis
Muziek en feest, de dans, de stok
Op deze hoogte, wat ze ook doet
De hele processie gaat al van binnen
Maar de klok stopt daarboven
En een ander kind begint een avontuur
En de opa weet dat het einde nadert
En de waanzin, de dood en het carnaval vermengen zich