395px

Niño de la guerra

Zülfü Livaneli

Kiz Cocugu

Kapýlarý çalan benim
Kapýlarý birer birer
Gözünüze görünemem
Göze görünmez ölüler
Hiroþima'da öleli
Oluyor bir on yýl kadar
Yedi yaþýnda bir kýzým
Büyümez ölü çocuklar
Saçlarým tutuþtu önce
Gözlerim yandý kavruldu
Bir avuç kül oluverdim
Külüm havaya savruldu
Çalýyorum kapýnýzý
Teyze, amca, bir imza ver
Çocuklar öldürülmesin
Þeker de yiyebilsinler

Niño de la guerra

Llamando a sus puertas
Una a una se cierran
No puedo ser visto por tus ojos
Los muertos no son visibles
Han pasado diez años desde que morí
En Hiroshima
Mi hija de siete años
Los niños muertos no crecen
Primero se quemaron mis cabellos
Mis ojos ardieron y se consumieron
Me convertí en un puñado de cenizas
Mis cenizas se dispersaron en el aire
Estoy tocando tu puerta
Tía, tío, firma por favor
Que los niños no sean asesinados
Que puedan comer dulces

Escrita por: Zülfü Livaneli