Blues In The Closet
心にもない形
kokoro ni mo nai katachi
どうしようもない風に吹かれれば ただ
dō shiyō mo nai kaze ni fukarereba tada
本当になくてはないもの
hontō ni nakute wa nai mono
「きっとここになけりゃないよ」
kitto koko ni nakerya nai yo
臆病な会話が天才
okubyō na kaiwa ga tensai
安心な体温をちょうだい
anshin na taion wo chōdai
稀有な存在がこんなに 日々
kiyū na sonzai ga konna ni hibi
秋どなりの夕映え眺めて
akidonari no yūbae nagamete
おろおろと出るだけの涙は
orooro to deru dake no namida wa
限りなくほんとのきもち
kagiri naku honto no kimochi
ちゃんと残ってしまってる苦り
chanto nokotte shimatteru nigari
大人になったら美味しく食べれるから
otona ni nattara oishiku tabereru kara
「ねぇもう、この記憶は僕らの持ちものです」いい?
nē mō, kono kioku wa bokura no mochimono desu" ii?
おかえりって言い合える標準な
okaeri tte iiaeru hyōjun na
日常を描くけど
nichijō wo egaku kedo
泣きたい夜があるなら そっと
nakitai yoru ga aru nara sotto
隣に居させて 教えてよ いつでも
tonari ni isasete oshiete yo itsudemo
生まれた時から
umareta toki kara
おかえりとは無縁だった
okaeri to wa muen datta
ただいまも自分で完結できた
tadaima mo jibun de kanketsu dekita
あまりにも覚えていないんだ
amari ni mo oboete inain da
今思うと 楽しかったなぁ
ima omou to tanoshikatta nā
って記憶は冷凍保存したんだと思う
tte kioku wa reitō hozon shitanda to omou
全てを話さなくとも
subete wo hanasanaku to mo
わかってもらえる気がした
wakatte moraeru ki ga shita
頷くだけで安心でした
unazuku dake de anshin deshita
振り帰りの涙はデンジャー
furikaeri no namida wa denjā
予告だけでも十分満タン
yokoku dake demo jūbun mantan
普通じゃなくとも順風満帆
futsū janaku tomo junpūmanpan
また 会えたらいいなぁ
mata aetara ii nā
あの頃みたいに
ano koro mitai ni
スプーン一杯の穏やかな思い出だけで
supūn ippai no odayaka na omoide dake de
暮らしてこれたんだよ
kurasu shite koretanda yo
まだ
mada
起き上がれない
okiagarenai
どうか 既存な不安と眠らせて
dōka kizon na fuan to nemurasete
気づいて傷つけてよ
kidzuite kizutsukete yo
おかえりって言い会える標準な
okaeri tte iiaeru hyōjun na
日常を描くけど
nichijō wo egaku kedo
泣きたい夜があるなら そっと
nakitai yoru ga aru nara sotto
隣に居させて 教えてよ いつでも
tonari ni isasete oshiete yo itsudemo
Blues In De Kast
Vormen die niet in mijn hart zitten
Als de onvermijdelijke wind waait, gewoon
Is er echt niets dat er niet is
"Zeker, als het hier niet is, is het er niet."
De bange gesprekken zijn geniaal
Geef me een veilige lichaamstemperatuur
Een zeldzame aanwezigheid, zo dagelijks
Kijkend naar de avondgloed van de herfst
De tranen die alleen maar komen, zijn
Onbegrensd echte gevoelens
De bittere pijn blijft echt hangen
Als ik volwassen ben, kan ik het lekker opeten
"Hé, deze herinnering is van ons, oké?"
We schetsen een standaard
Dagelijks leven waarin we "welkom thuis" zeggen
Maar als er nachten zijn dat ik wil huilen, laat me dan stil
Naast je zijn, vertel het me, altijd
Vanaf het moment dat ik geboren werd
Was ik niet verbonden met "welkom thuis"
Zelfs "ik ben terug" kon ik zelf afmaken
Ik herinner me het gewoon niet zo goed
Als ik er nu aan denk, was het leuk
Die herinneringen heb ik denk ik ingevroren
Zonder alles te vertellen
Had ik het gevoel dat je het begreep
Simpelweg knikken gaf me rust
De tranen van terugkijken zijn gevaarlijk
Zelfs een waarschuwing is al genoeg vol
Ook al is het niet normaal, alles gaat goed
Ik hoop dat we elkaar weer zien
Zoals toen
Met alleen een lepel vol rustige herinneringen
Heb ik het zo kunnen volhouden
Nog steeds
Kan ik niet opstaan
Laat alsjeblieft de bestaande angsten slapen
Merk het op en kwets me
We schetsen een standaard
Dagelijks leven waarin we "welkom thuis" zeggen
Maar als er nachten zijn dat ik wil huilen, laat me dan stil
Naast je zijn, vertel het me, altijd