De Troubadour
Hij zat zo boordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij, melancholiek, de troubadour
Voor ridders in de hoge zaal
Zong hij in stoere sterke taal
Een lang en bloederig verhaal, de troubadour
Maar ook het werkvolk uit de schuur
Hoorde zijn lied vol avontuur
Hoorde bij 't nachtelijk keukenvuur
De troubadour, de troubadour
En in de herberg van de stad
Zong hij een drinklied op het nat
Voor wie nog staan kon en wie zat
De troubadour, de troubadour
Hij zong in kloosters stil zijn lied
Van een mirakel dat geschiedt
Ook als geen mens het wonder ziet, de troubadour
Van vrouwen in fluweel of grijs
Bracht hij de harten van de wijs
Zijn liefdeslied ging mee op reis, de troubadour
Hij zong voor boeren op het land
Een kerelslied van eigen hand
Hij was van elke rang en stand
De troubadour, de troubadour
Zo zong hij heel zijn leven lang
Zijn eigen lied zijn eigen zang
Toch gaat de dood gewoon zijn gang
De troubadour, de troubadour
Toen werd het stil het lied was uit
Enkel wat modder tot besluit
Maar wie getroost werd door zijn lied vergeet het niet
Want hij zat zo boordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakt blij melancholiek, de troubadour
El Trovador
Él estaba tan lleno de música
Cantaba para grandes y pequeños públicos
Hacía feliz, melancólico, el trovador
Para caballeros en la gran sala
Cantaba en un lenguaje fuerte y valiente
Una larga y sangrienta historia, el trovador
Pero también el pueblo trabajador del granero
Escuchaba su canción llena de aventuras
Escuchaba junto al fuego de la cocina nocturna
El trovador, el trovador
Y en la taberna de la ciudad
Cantaba una canción de borrachera sobre la bebida
Para aquellos que aún podían estar de pie y los que estaban sentados
El trovador, el trovador
Cantaba en silencio en los monasterios su canción
De un milagro que sucede
Incluso cuando nadie ve el milagro, el trovador
De mujeres en terciopelo o gris
Conquistaba los corazones de los sabios
Su canción de amor viajaba con él, el trovador
Cantaba para los campesinos en el campo
Una canción de hombres hecha por él mismo
Era de todas las clases sociales
El trovador, el trovador
Así cantó durante toda su vida
Su propia canción, su propia voz
Sin embargo, la muerte sigue su curso
El trovador, el trovador
Entonces todo se volvió silencio, la canción había terminado
Solo un poco de barro como conclusión
Pero aquellos consolados por su canción no lo olvidan
Porque él estaba tan lleno de música
Cantaba para grandes y pequeños públicos
Hacía feliz, melancólico, el trovador