Me wiegie was een stijfselkissie
De ooievaar kwam aan gevlogen,
Me moeder keek angstig omhoog.
Ze was bezig koppies te drogen,
Toen ie bij ons binnenvloog.
Me wiegie was een stijfselkissie,
Me deken was een baaienrok
Me wiegie was versierd met strikkies,
De warme kruik zat in een ouwe sok.
Me moeder, ze leefde heel sober,
Ik kwam in een moeilijke tijd.
't Was op de achtste oktober,
De ooievaar, die moest me kwijt.
Me wiegie was een stijfselkissie,
Me deken was een baaienrok.
Me wiegie was versierd met strikkies,
De warme kruik zat in een ouwe sok.
Veel mensen die willen niet weten,
Waar of hun wieg heeft gestaan.
Maar ik ben't echt niet vergeten,
De mijne stond in de Jordaan.
Mein Wiegenbett war ein Steifkisschen
Der Storch kam angeflogen,
Meine Mutter schaute ängstlich nach oben.
Sie war dabei, Köpfe zu trocknen,
Als er bei uns hereinflog.
Mein Wiegenbett war ein Steifkisschen,
Meine Decke war ein Baikleid.
Mein Wiegenbett war mit Schleifen verziert,
Die warme Wärmflasche steckte in einer alten Socke.
Meine Mutter, sie lebte sehr bescheiden,
Ich kam in eine schwere Zeit.
Es war am achten Oktober,
Der Storch, der musste mich loswerden.
Mein Wiegenbett war ein Steifkisschen,
Meine Decke war ein Baikleid.
Mein Wiegenbett war mit Schleifen verziert,
Die warme Wärmflasche steckte in einer alten Socke.
Viele Menschen wollen nicht wissen,
Wo ihr Wiegenbett gestanden hat.
Aber ich habe es wirklich nicht vergessen,
Meins stand in der Jordaan.