395px

Los Héroes del Motel de la Colina

Ilbeltz

Helduiak Buztanetio Moteil

Maiñelak babarrun du mondeju
Soldauan aurpegiyan zituanian hustu
Eta eritzi gaberik emana ziyola
honekin nahikua arrapostu
Ahotsak irten zegiyon zan saiatu
Garunian zeilzkin asmuei emanaz buru
Soldauai potruak ikutu nahiian
Ezpalizkiyon nahikua ikutu
Kastellanuen doinu batian
zeina behin zuan izautu
Berso paria ziyon kantatu

Helduiak buztanetio moteil
Moteil helduiak buztanetio
Ai amurrai eta berdel
Ezttuk berdina oaindio

Etzitzek ba nahastu Martxel
Ezttuk berdina oaindio
Etzitzek ba nahastu Martxel
Ikusi nahi ezpadek Heriyo

Galiziko putetxe batian
Putetxe batian Galiziyan
Hire amakin ein nin larrutan
Ezkaratzeko mahai gainian
Ta trixtetuik hala kontau zian
Hire aittakin ai zala larrutan
Arratoiak ein ziyola hozka
Goxo goxo koxkobilotan

Ta soldauak etziyonez ulertu
Zer demoniyo zuan kantatu
Maiñela hartatik librau zan
Jaso gaberik ostiakazorik
Pazientzi gitxiz ta estropozoka
Ekin ziyon tabernako bideri
Balantzaka bidian zabalian
Sartu zalaik taberna barrenian

Besteen ustez maiñel zailduaren
Ausardiya izan zana
Beak gehitxo ean izanai
Egotzi ziyon dan dana
Ta kantu hura goatua izan zan
Urtebetez jota gehienea
Memoriyan amildegiyetan
Ahazturan itxasuan barna

Enadila baina gehiegi luza
Kantu honen inguruan
Zinezko garrantziya duna baita
Ixtante hartantxe bertan
Gaueko eurijasan babesian
Lapurdiko portun batetikan
Tabakua zakarren untzi bat

Los Héroes del Motel de la Colina

Maiñela llevaba un mundo pesado
En el rostro del soldado se desvanecía
Y sin haber dado un veredicto
Con esto era suficiente para emborracharse
Las voces intentaban salir
Dando vueltas en la cabeza con sus pensamientos
Quería callar a los soldados
Pero no era suficiente con callarlos
En una melodía de castañuelas
que una vez te tuvo
Un verso paria cantaba

Los héroes del motel de la colina
Los héroes del motel de la colina
Oh amor y traición
No son lo mismo nunca más

No mezcles Martxel
No son lo mismo nunca más
No mezcles Martxel
Si no quieres ver a Heriyo

En una casa de Galizia
En una casa de Galizia
Con su amante en el suelo
Para limpiar la mesa
Y contaba historias tan tristes
Con su padre en el suelo
Las ratas se deslizaban
Felices en el rincón

Y los soldados no entendían
Qué demonios estabas cantando
Maiñela se liberó de allí
Sin recibir ni un hueso
Con poca paciencia y desastre
Se dirigió hacia el camino del bar
Balanceándose en el umbral
Entró en la taberna vacía

Para los demás, Maiñela era
La valentía encarnada
Con un poco más de coraje
Se enfrentó a lo que venía
Y esa canción fue la más amarga
Un año entero cantándola
En los recuerdos más profundos
Olvidado en el fondo del mar

Simple pero demasiado largo
Alrededor de esta canción
Porque tiene un significado real
En ese instante allí
En la niebla de la noche
Desde un puerto de Lapurdi
Un barco de tabaco

Escrita por: