395px

Plein van Grote Mannen

Patrick Bruel

Place Des Grands Hommes

On s'était dit rendez-vous dans dix ans
Même jour, même heure, mêmes pommes
On verra quand on aura trente ans
Sur les marches de la place des Grands Hommes

Le jour est venu et moi aussi
Mais j'veux pas être le premier
Si on avait plus rien à s'dire et si et si
J'fais des détours dans l'quartier
C'est fou comme un crépuscule de printemps
Rappelle le même crépuscule qu'y a dix ans
Trottoirs usés par les regards baissés
Qu'est-ce que j'ai fait d'ces années?
J'ai pas flotté tranquille sur l'eau
J'ai pas nagé le vent dans l'dos
Dernière ligne droite, la rue Soufflot
Combien s'ront là 4, 3, 2, 1, 0?

On s'était dit rendez-vous dans dix ans
Même jour, même heure, mêmes pommes
On verra quand on aura trente ans
Sur les marches de la place des Grands Hommes

J'avais eu si souvent envie d'elle
La belle Sév'rine me r'gardera-t-elle?
Eric voulait explorer le subconscient
Remonte-t-il à la surface de temps en temps?
J'ai un peu peur de traverser l'miroir
Si j'y allais pas... J'me s'rais trompé d'un soir
D'vant une vitrine d'antiquités
J'imagine les retrouvailles de l'amitié
"T'as pas changé, qu'est-ce que tu d'viens?
Tu t'es mariée, t'as trois gamins
T'as réussi, tu fais médecin?
Et toi Pascale, tu t'marres toujours pour rien?"

On s'était dit rendez-vous dans dix ans
Même jour, même heure, mêmes pommes
On verra quand on aura trente ans
Sur les marches de la place des Grands Hommes

J'ai connu des marées hautes et des marées basses
Comme vous, comme vous, comme vous
J'ai rencontré des tempêtes et des bourrasques
Comme vous, comme vous, comme vous
Chaque amour morte à une nouvelle a fait place
Et vous, et vous... et vous?
Et toi Marco qui ambitionnait simplement d'être heureux dans la vie
As-tu réussi ton pari?
Et toi François, et toi Laurence, et toi Marion
Et toi Gégé... et toi Bruno, et toi Évelyne?

Et bien c'est formidable les copains!
On s'est tout dit, on s'sert la main!
On ne peut pas mettre dix ans sur table
Comme on étale ses lettres au Scrabble
Dans la vitrine je vois l'reflet
D'une lycéenne derrière moi
Si elle part à gauche, je la suivrai
Si c'est à droite... Attendez-moi!
Attendez-moi! Attendez-moi! Attendez-moi!

On s'était dit rendez-vous dans dix ans
Même jour, même heure, mêmes pommes
On verra quand on aura trente ans
Si on est d'venus des grands hommes
Des grands hommes... des grands hommes

Tiens, si on s'donnait rendez-vous dans dix ans?

Plein van Grote Mannen

We hadden gezegd, laten we elkaar over tien jaar ontmoeten
Zelfde dag, zelfde tijd, zelfde appels
We zullen zien wanneer we dertig zijn
Op de trappen van het plein van de Grote Mannen

De dag is gekomen en ik ook
Maar ik wil niet de eerste zijn
Als we niets meer te zeggen hebben, en als, en als
Ik maak omwegen door de buurt
Het is gek hoe een lentemiddag
Herinnert aan dezelfde middag van tien jaar geleden
Stoepen versleten door neergeslagen blikken
Wat heb ik gedaan met die jaren?
Ik heb niet rustig op het water gedreven
Ik heb niet met de wind in mijn rug gezwommen
Laatste rechte stuk, de Soufflotstraat
Hoeveel zullen er zijn, 4, 3, 2, 1, 0?

We hadden gezegd, laten we elkaar over tien jaar ontmoeten
Zelfde dag, zelfde tijd, zelfde appels
We zullen zien wanneer we dertig zijn
Op de trappen van het plein van de Grote Mannen

Ik had zo vaak zin in haar
Zal de mooie Sév'rine naar me kijken?
Eric wilde het onderbewustzijn verkennen
Komt het af en toe weer boven?
Ik ben een beetje bang om de spiegel over te steken
Als ik niet ga... zou ik me vergist hebben van een avond
Voor een etalage van antiek
Stel me de hereniging van de vriendschap voor
"Je bent niet veranderd, wat ben je aan het doen?
Ben je getrouwd, heb je drie kinderen?
Ben je geslaagd, ben je dokter geworden?
En jij Pascale, lach je nog steeds om niets?"

We hadden gezegd, laten we elkaar over tien jaar ontmoeten
Zelfde dag, zelfde tijd, zelfde appels
We zullen zien wanneer we dertig zijn
Op de trappen van het plein van de Grote Mannen

Ik heb hoge en lage getijden gekend
Zoals jullie, zoals jullie, zoals jullie
Ik heb stormen en rukwinden ontmoet
Zoals jullie, zoals jullie, zoals jullie
Elke liefde die doodging maakte plaats voor een nieuwe
En jullie, en jullie... en jullie?
En jij Marco die simpelweg gelukkig wilde zijn in het leven
Heb je je weddenschap gewonnen?
En jij François, en jij Laurence, en jij Marion
En jij Gégé... en jij Bruno, en jij Évelyne?

En het is geweldig, vrienden!
We hebben alles gezegd, we schudden elkaar de hand!
We kunnen geen tien jaar op tafel leggen
Zoals we onze letters in Scrabble uitspreiden
In de etalage zie ik de reflectie
Van een middelbare scholier achter me
Als ze naar links gaat, volg ik haar
Als het naar rechts is... Wacht op me!
Wacht op me! Wacht op me! Wacht op me!

We hadden gezegd, laten we elkaar over tien jaar ontmoeten
Zelfde dag, zelfde tijd, zelfde appels
We zullen zien wanneer we dertig zijn
Of we grote mannen zijn geworden
Grote mannen... grote mannen

Hé, wat als we elkaar over tien jaar weer ontmoeten?

Escrita por: Patrick Bruel