Pour La Vie
On est partis c'était fin juin
On s'est embrassé serré la main
Un pour tous et tous pour un
Et puis chacun a pris son train
On avait tous aussi peur
On s'est juré la main sur l'coeur
Qu'on s'reverrait avant dix ans
On s'est revus et maintenant
De temps en temps on s'invite
Même si souvent on s'évite
On s'dit bien sûr j'm'en souviens
Mais on s'rappelle de moins en moins
Ça nous a pas rendus amers
On sait bien qu'on peut rien n'y faire
C'est la vie, c'est la vie,
C'est la vie qui nous change
Et qui dérange
Toutes nos grandes idées sur tout
C'est la vie, c'est la vie,
C'est la vie qui décide
Qui nous file des rides
Au coin des yeux et du coeur
A quoi ça sert d'aller contre
On perd son temps
Et quand on r'garde nos montres
Tout à coup on comprend
Y 'en a qui ont fait des enfants
Y 'en a d'autres qui ont dit j'attends
On a tous aimé les femmes
On s'est tous trouvés du charme
On est tous devenus quelqu'un
Dans son quartier ou plus loin
Bien sûr on s'est perdus de vue
Mais on n'appelle pas ça perdu
On s'est traités de tous les noms
On s'est tombés dans les bras
On n'a pas osé dire non
On a dit oui quand fallait pas
Ça nous a pas empêchés
De continuer à s'aimer
Pour la vie, pour la vie
Pour la vie qui nous change
Et qui dérange
Toutes nos p'tites idées sur tout
Pour la vie, pour la vie,
Pour la vie qui décide
Qui nous file des rides
Au coin des yeux et du coeur
Pas besoin de faire semblant
Ça sert à rien
Chaque jour qui passe on apprend
Qu'on peut jouer sans être comédien
A quoi ça sert d'aller contre
Ça sert à rien
Chaque jour qui passe on apprend
Qu'on suit tous le même chemin
Voor het leven
We zijn vertrokken, het was eind juni
We hebben elkaar gekust, hand in hand
Één voor allen en allen voor één
En toen nam iedereen zijn trein
We waren allemaal ook bang
We hebben gezworen, hand op het hart
Dat we elkaar weer zouden zien voor tien jaar
We hebben elkaar weer gezien en nu
Af en toe nodigen we elkaar uit
Ook al vermijden we elkaar vaak
We zeggen natuurlijk, ik herinner me het nog
Maar we herinneren ons steeds minder
Het heeft ons niet bitter gemaakt
We weten dat we er niets aan kunnen doen
Dat is het leven, dat is het leven,
Dat is het leven dat ons verandert
En dat ons verstoort
Al onze grote ideeën over alles
Dat is het leven, dat is het leven,
Dat is het leven dat beslist
Dat ons rimpels geeft
In de hoeken van onze ogen en ons hart
Wat heeft het voor zin om ertegenin te gaan
We verspillen onze tijd
En als we naar onze horloges kijken
Begrijpen we ineens
Er zijn er die kinderen hebben gemaakt
Er zijn anderen die zeggen, ik wacht
We hebben allemaal van vrouwen gehouden
We hebben allemaal charme gevonden
We zijn allemaal iemand geworden
In onze buurt of verder weg
Natuurlijk zijn we elkaar uit het oog verloren
Maar we noemen dat geen verlies
We hebben elkaar van alles genoemd
We zijn in elkaars armen gevallen
We durfden niet nee te zeggen
We zeiden ja toen het niet moest
Het heeft ons niet tegengehouden
Om door te gaan met elkaar te houden
Voor het leven, voor het leven
Voor het leven dat ons verandert
En dat ons verstoort
Al onze kleine ideeën over alles
Voor het leven, voor het leven,
Voor het leven dat beslist
Dat ons rimpels geeft
In de hoeken van onze ogen en ons hart
Geen behoefte om te doen alsof
Het heeft geen zin
Elke dag die voorbijgaat leren we
Dat we kunnen spelen zonder acteur te zijn
Wat heeft het voor zin om ertegenin te gaan
Het heeft geen zin
Elke dag die voorbijgaat leren we
Dat we allemaal dezelfde weg volgen