El Penado 14

De Gevangenis 14

El Penado 14

In een donkere cel van de verre gevangenisEn una celda oscura del presidio lejano
Eindigde de gevangene veertien zijn levenEl penado catorce su vida terminó
De medeplichtigen zeggen dat de arme gevangeneDicen los compañeros que el pobre presidiario
Stierf terwijl hij gebaren maakte en niemand het begreepMurió haciendo señas y nadie lo entendió

Op een koude nacht, terwijl de gevangene aan het delireren wasEn una noche fría que el preso deliraba
Was zijn vreemde grimace veel om over na te denkenSu mueca tan extraña dio mucho que pensar
En toch kwam niemand, van al die bewakersY sin embargo nadie, de tantos carceleros
Naar de cel van degene die niet kon pratenSe acerco a la celda del que no pudo hablar

Hij liet een brief achter, geschreven met pijnlijke zinnenDejo una carta escrita con frases tan dolientes
Die een oude gevangene ontroerde toen hij het lasQue a un viejo presidiario al leerla conmovió
Zelfs de broederlijke moordenaar met een duistere zielAl mismo fratricida con alma tenebrosa
Die in zijn hele leven nooit liefde heeft gevoeldQue en toda su existencia amor nunca sintió

In de brief stond: Ik smeek de rechter in functieEn la carta decía: Ruego al juez en turno
Breng alsjeblieft mijn moeder, ik vraag het uQue traigan a mi madre, les pido por favor
Want voordat ik sterf wil ik haar een kus gevenPues antes de morirme yo quiero darle un beso
Op het gerimpelde voorhoofd van mijn eerste liefdeEn la arrugada frente de mi primer amor

En in de sombere cel van de verre gevangenisY en la celda sombría del lejano presidio
Gaf de gevangene zijn miserabele leven opSu vida miserable el penado entregó
De laatste herinnering was de naam van zijn moederEl último recuerdo fue el nombre de la madre
En haar zo treurige accent dat de wind meenamY su acento tan triste que el viento lo llevó