Vi Møttes I En Soloppgang

We Ontmoetten Bij Een Zonsopgang

Vi Møttes I En Soloppgang

We ontmoetten bij een zonsopgangVi møttes i en soloppgang
Ik knipperde met mijn ogen om hem te zienI myste med øyan for å se han
Het was mijn laatste dag alleenDet var min siste dag aleine
Nooit meer zou ik het gemis voelenAldri meir skulle i kjenne savn

Hij legde zijn hand zacht op mijn wangHan la hånda mjukt på mitt kinn
Ik voelde een warmte stralen diep van binnenI følte en varme stråle heilt inn
De tijd had nooit zo stil gestaanTida hadde aldri stått så stille
Als een eeuwig momentSom et evig øyeblikk

We ontmoetten bij een zonsopgangVi møttes i en soloppgang
En ik kan het me herinnerenOg i kan huske
De vibraties in de luchtVibrasjonan i lufta
We vonden in elkaarVi fant i hverandre
Een oneindigheid en betekenisEn uendelighet og mening
Maar het lot vindt altijd een eindeMen alltid finne skjebnen på en slutt

In die jaren dat we met z'n tweeën warenUnder dem åra da vi va to
Dreven we rond in ons eigen tempoFløyt vi rundt i vårt tempo
Maar de tijd begon plotseling te rennenMen tida begynte plutselig å springe
Het stroomde weg terwijl het leven wegglipteDet skvalpa til livet rant ut

We ontmoetten bij een zonsopgangVi møttes i en soloppgang
Kun je geloven dat ik hem mocht liefhebbenTenk at i fikk lov å elske han
Het grote verlies is al het kleineDet store tapet e jo alt det lille
En de herinneringen die voorbijvlogenOg minnan som virvle forbi
We ontmoetten bij een zonsopgangVi møttes i en soloppgang