Los Heraldos Negros

De Zwarte Bodes

Los Heraldos Negros

Er zijn klappen in het leven, zo hardHay golpes en la vida, tan fuertes
Ik weet het niet!¡Yo no sé!
Klappen als de haat van God; alsof voor henGolpes como del odio de Dios; como si ante ellos
De nasleep van alles wat geleden isLa resaca de todo lo sufrido
Zich ophoopt in de zielSe empozara en el alma
Ik weet het niet!¡Yo no sé!

Ze zijn er maar weinig; maar ze zijn erSon pocos; pero son
Ze graven donkere greppelsAbren zanjas oscuras
In het meest woeste gezicht en op de sterkste rugEn el rostro más fiero y en el lomo más fuerte
Misschien zijn het de rozen van de barbaarse Atila'sSerán tal vez los potros de bárbaros Atilas
Of de zwarte bodes die de Dood ons stuurtO los heraldos negros que nos manda la Muerte

Het zijn de diepe vallen van de Christus van de zielSon las caídas hondas de los Cristos del alma
Van een of andere schattige geloof dat het Lot lastertDe alguna fe adorable que el Destino blasfema
Die bloederige klappen zijn de knallenEsos golpes sangrientos son las crepitaciones
Van een brood dat in de oven aanbrandtDe algún pan que en la puerta del horno se nos quema

En de arme manY el hombre pobre
Arm! Draait zijn ogen, zoals¡Pobre! Vuelve los ojos, como
Wanneer een klap ons over de schouder roeptCuando por sobre el hombro nos llama una palmada
Draait zijn ogen als een gek, en alles wat geleefd isVuelve los ojos locos, y todo lo vivido
Hoopt zich op, als een plas schuld, in de blikSe empoza, como charco de culpa, en la mirada

Er zijn klappen in het leven, zo hardHay golpes en la vida, tan fuertes
Ik weet het niet!¡Yo no sé!