A Ilha

Het Eiland

A Ilha

We kijken in stilte naar de lijn van het strandOlhamos tudo em silêncio na linha da praia
Met onze ogen op de nacht, die vervaagt in de lucht;De olhos na noite suspensos do céu que desmaia;
Oh nieuwe maan van oktober, je brengt de regen en de winden,Ai lua nova de Outubro, trazes as chuvas e ventos,
De ziel fluistert, de mond mompelt over kwellingen!A alma a segredar, a boca a murmurar tormentos!

Uit de wolken dalen de schrikwekkende meervallen en baarsDescem de nuvens de assombro taínhas e bagres
Als de vogels de vissen wiegen in bepaalde wonderen;Se as aves embalam os peixes em certos milagres;
Het lichaam van de ziel zweeft, in het huilen van de litanieën,Levita-se o corpo da alma, no choro das ladainhas,
In het gebed van de verdoemden, in de vervloekingen van de belegerden,Na reza dos condenados, nas pragas dos sitiados,
In het eiland van de dieven, wie gaat er weg?Na ilha dos ladrões, quem sai?
En breng dit bericht naar de kade:E leva este recado ao cais:
Het zijn straffen, het zijn tekens. Vaarwel.São penas, são sinais. Adeus.

Verlos me van de honger die me verteert, van deze kou;Livra-me da fome que me consome, deste frio;
Verlos me van het kwaad van dit beest dat deze lust is;Livra-me do mal desse animal que é este cio;
Verlos me van het lot en als je kunt, gezegende,Livra-me do fado e se puderes abençoado
Neem me mee om door de lucht te vliegen!Leva-me a mim a voar pelo ar!

Alsof er een betovering was, een vreemde magie,Como se houvesse um encanto, uma estranha magia,
Zweeft de zon langzaam aan de randen van de dag.O sol lentamente flutua nas margens do dia.
Ontkleed mijn corsair lichaam, droog mijn zeelieden ader,Despe o meu corpo corsário, seca-me a veia maruja,
Bijt in mijn borst van de zuchten, van de vechtpartijen, van de dolken,Morde-me o peito aos ais, das brigas, dos punhais,
In het eiland van de dieven, wie gaat er weg?Da ilha dos ladrões, quem sai?
En breng dit bericht naar de kade:E leva este recado ao cais:
Het zijn straffen, het zijn tekens. Vaarwel.São penas, são sinais. Adeus.

We lopen naakt en blootsvoets, geliefden, dorstigAndamos nus e descalços, amantes, sedentos
Als de sluier van de nacht zich legt op de bocht van de tijd.Se o véu da noite se deita na curva do tempo.
Oh nieuwe maan van oktober,Ai lua nova de Outubro,
De angsten zijn angsten van de regen en de winden,Os medos são medos das chuvas e ventos,
Van de ziel die fluistert, van de mond die mompeltDa alma a segredar, da boca a murmurar

Vaarwel.Adeus