Les Oubliés

De Vergeten

Les Oubliés

Voor de groene poort van zijn basisschoolDevant le portail vert de son école primaire
Herken je hem meteenOn l'reconnaît tout d'suite
Altijd dezelfde uitstraling met zijn wollen truiToujours la même dégaine avec son pull en laine
We weten dat hij leraar isOn sait qu'il est instit
Hij huilt om de sluiting bij de volgende startIl pleure la fermeture à la rentrée future
Van zijn laatste twee klassenDe ses deux dernières classes
Het schijnt dat de reden het gebrek aan leerlingen isIl paraît qu'le motif c'est le manque d'effectif
Maar we weten goed wat er aan de hand isMais on sait bien c'qui s'passe
Wij zijn de vergetenOn est les oubliés

Het platteland, de verloren zielenLa campagne, les paumés
Te ver van ParijsLes trop loin de Paris
De minste van hun zorgenLe cadet d'leurs soucis
Om de buurklassen samen te voegen met 30 leerlingen per lokaalÀ vouloir regrouper les cantons d'à côté en 30 élèves par salle
Diezelfde filosofie die het land verandert in een winkelcentrumCette même philosophie qui transforme le pays en un centre commercial
Het was niet genoeg dat we geen supermarkt meer hebbenÇa leur a pas suffit qu'on ait plus d'épicerie
Dat de dokters zijn vertrokkenQue les médecins se fassent la malle
Er is niemand meer in de stadY a plus personne en ville
Alleen de banken schitteren in de hoofdstraatY a que les banques qui brillent dans la rue principale
Wij zijn de vergetenOn est les oubliés
Het platteland, de verloren zielenLa campagne, les paumés
Te ver van ParijsLes trop loin de Paris
De minste van hun zorgenLe cadet d'leurs soucis

Wat is het triest, het dorp met al die rotondesQu'il est triste le patelin avec tous ces ronds-points
Die de hoofden doen draaienQui font tourner les têtes
Wat is het triest, de overdekte speelplaats zonder de schreeuwen van de kinderenQu'il est triste le préau sans les cris des marmots
De ballonnen in de ramenLes ballons dans les fenêtres
Zelfs de kleine bakkerin vraagt zich af wat ze moet doenMême la p'tite boulangère se demande c'qu'elle va faire
Met haar plakkerige snoepjesDe ses bon-becs qui collent
Zelfs de buurvrouw tegenover is bang, het maakt haar ongerustMême la voisine d'en face elle a peur, ça l'angoisse
Die stilte in de schoolCe silence dans l'école
Wij zijn de vergetenOn est les oubliés
Het platteland, de verloren zielenLa campagne, les paumés
Te ver van ParijsLes trop loin de Paris
De minste van hun zorgenLe cadet d'leurs soucis

Wanneer in de hoogste kringen van het ministerieQuand dans les plus hautes sphères couloirs du ministère
De leerlingen slechts cijfers zijnLes élèves sont des chiffres
Er zijn mensen op het terrein, met krijt in hun handenY a des gens sur l'terrain, de la craie plein les mains
Die als ondergeschikten worden behandeldQu'on prend pour des sous-fifres
Degenen die de scholen sluiten, de geklede herenCeux qui ferment les écoles, les cravatés du col
Zijn vaak degenenSont bien souvent de ceux
Degenen die nooit van dichtbij of verCeux qui n'verront jamais ni de loin ni de près
Een kind in de ogen zullen zienUn enfant dans les yeux
Wij zijn de vergetenOn est les oubliés
Het platteland, de verloren zielenLa campagne, les paumés
Te ver van ParijsLes trop loin de Paris

De minste van hun zorgenLe cadet de leur soucis
Wij zijn de derde keuzeOn est troisième couteau
De laatste stuk van de taartDernière part du gâteau
Het platteland, de verloren zielenLa campagne, les paumés
Wij zijn de vergetenOn est les oubliés
Voor de groene poort van zijn basisschoolDevant le portail vert de son école primaire
Staat de leraar van het dorpY a l'instit du village
Zijn hele leven, kinderenToute sa vie, des gamins
Een toekomst voor hen bouwenLeur construire un lendemain
Hij moet de pagina omslaanIl doit tourner la page
Wij zijn de vergetenOn est les oubliés