Desperate Measure

Wanhopige Maatregel

Desperate Measure

Ik wist niet dat zo'n klein dingI didn't know some little thing
Golven van een lijn vallen als een speldWaves of a line drops like a pin
Zeker vind je het, mijn zeil is mijn tekenSurely you'll find it, my sail is my sign
Gepolijst en verwelkt, maar het straalt nog steedsTarnished and withered but still it shines

Ik heb een storm doorstaan, beschut in puinI weathered a storm, sheltered in ruins
En ik herinner me die grappige illusiesAnd I recall those funny illusions
We staken de grenzen over, ze blijven maar tekenenWe crossed by the borders, they keep drawing in
In de hoeken geduwd en zo begint hetPushed to the corners and so it begins

Je wilt dit of je valt naar benedenYou either want this or down you fall
Een wanhopige maatregel, een wonderA desperate measure, a miracle
De daad van vriendelijkheid, de schakel tussenThe act of kindness, the link between
Collectieve gekte in jou en mijCollective madness in you and me

We kwamen met een visie in beide handenWe came with a vision wrapped in both hands
Afkomstig uit herinnering, omgevormd tot plannenTaken from memory, turned into plans
Urenlang kijken, ontspannen en op je gemakWatching for hours, resting at ease
Wachtend op signalen en het volgen van sporenWaiting for signals and following leads

Je wilt dit of je valt naar benedenYou either want this or down you fall
Een wanhopige maatregel, een wonderA desperate measure, a miracle
De daad van vriendelijkheid, de schakel tussenThe act of kindness, the link between
Collectieve gekte in jou en mijCollective madeness in you and me