Volver

Terugkomen

Volver

Ik voel de flitsYo adivino el parpadeo
Van de lichten in de verteDe las luces que a lo lejos
Die mijn terugkeer markerenVan marcando mi retorno
Het zijn dezelfde die verlichttenSon las mismas que alumbraron
Met hun bleke reflectiesCon sus pálidos reflejos
Diepe uren van pijnHondas horas de dolor

En hoewel ik de terugkeer niet wildeY aunque no quise el regreso
Kom je altijd terug naar de eerste liefdeSiempre se vuelve al primer amor
De oude straat waar de echo zeiLa vieja calle donde el eco dijo
Jouw is zijn leven, jouw is zijn verlangenTuya es su vida, tuyo es su querer
Onder de spottende blikken van de sterrenBajo el burlón mirar de las estrellas
Die met onverschilligheid vandaag mijn terugkeer zienQue con indiferencia hoy me ven volver

Terugkomen met een verwelkte voorhoofdVolver con la frente marchita
De sneeuw van de tijd heeft mijn slapen gegrijsdLas nieves del tiempo platearon mi sien
Voelen dat het leven een zucht isSentir que es un soplo la vida
Dat twintig jaar niets isQue veinte años no es nada
Dat de koortsige blik, zwervend in de schaduwenQue febril la mirada, errante en las sombras
Jou zoekt en jou noemtTe busca y te nombra
Leven met de ziel vastgeklamptVivir con el alma aferrada
Aan een zoete herinneringA un dulce recuerdo
Die ik weer huilQue lloro otra vez

Ik ben bang voor de ontmoetingTengo miedo del encuentro
Met het verleden dat terugkomtCon el pasado que vuelve
Om zich te confronteren met mijn levenA enfrentarse con mi vida
Ik ben bang voor de nachtenTengo miedo de las noches
Die vol herinneringen zijnQue pobladas de recuerdos
Die mijn dromen ketenenEncadenen mi soñar

Maar de reiziger die vluchtPero el viajero que huye
Zal vroeg of laat zijn gang stoppenTarde o temprano detiene su andar
En hoewel de vergetelheid, die alles vernietigtY aunque el olvido, que todo destruye
Mijn oude illusie heeft gedoodHaya matado mi vieja ilusión
Bewaar ik een bescheiden hoopGuardo escondida una esperanza humilde
Die de hele rijkdom van mijn hart isQue es toda la fortuna de mi corazón

Terugkomen met een verwelkte voorhoofdVolver con la frente marchita
De sneeuw van de tijd heeft mijn slapen gegrijsdLas nieves del tiempo platearon mi sien
Voelen dat het leven een zucht isSentir que es un soplo la vida
Dat twintig jaar niets isQue veinte años no es nada
Dat de koortsige blik, zwervend in de schaduwenQue febril la mirada, errante en las sombras
Jou zoekt en jou noemtTe busca y te nombra
Leven met de ziel vastgeklamptVivir con el alma aferrada
Aan een zoete herinneringA un dulce recuerdo
Die ik weer huilQue lloro otra vez