Ko

Ko

Ko

Era tarde, la ciudad parecía muertaHet was laat, de stad leek dood
Nadie a la vistaNiemand te bekennen
Un viento frío soplaba a través de mi abrigoEen gure wind joeg door m'n jas
Empezó a lloverHet begon te plenzen
¿Por qué tenía que salir?Waarom moest ik uit
¿Por qué tan lejos de casa?Waarom zo ver van huis
Tenía que refugiarme, refugiarmeIk moest schuilen, schuilen
Terminé en un barIk belandde in een kroeg
Que no conocíaDie ik nog niet kende
Miradas malas, humo azulKwaaie blikken, blauwe rook
Me sentía miserable'k Voelde me ellendig
Al fondo del local, tocaba una banda muy refinadaAchter in de tent, speelt een hele beschaafde band
Viejas canciones, cancionesOuwe deuntjes, deuntjes
Justo cuando iba a irme, viNet toen ik wou gaan, zag ik
Que una mujer se levantabaDat er een vrouw ging staan
Para cantar, cantarOm te zingen, zingen
Era su voz la que me hacía temblarHet was haar stem die mij deed beven
Quedé noqueado después del primer estribilloIk was knockout al na het eerste refrein
Ella cantaba sobre toda mi vidaZij bezong m'n hele leven
Clavado en mi sillaVastgenageld aan m'n stoel
No podía hacer nadaKon ik niks beginnen
Rompió todas las barrerasAlle sloten brak ze stuk
Me tocó por dentroRaakte me van binnen
A pesar del ruidoOndanks het rumour
A pesar de todo el rolloOndanks al het geouwehoer
Seguía cantando, cantando, cantandoBleef ze zingen, zingen, zingen
Era su voz la que me hacía temblarHet was haar stem die mij deed beven
Quedé noqueado después del primer estribilloIk was knockout al na het eerste refrein
Ella cantaba sobre toda mi vidaZij bezong m'n hele leven
Era su voz la que me hacía temblarHet was haar stem die mij deed beven
Quedé noqueado después del primer estribilloIk was knockout al na het eerste refrein
Ella cantaba sobre toda mi vidaZij bezong m'n hele leven
Era su voz la que me hacía temblarHet was haar stem die mij deed beven
Quedé noqueado después delIk was knockout al na het