( )

( )

( )

Tokio, december 2012Tokio, diciembre de 2012
Deze stad en jouw herinnering hebben iets gemeen: Beide zijn eindeloosEsta ciudad y tu recuerdo tienen algo en común: Ambos son interminables
Beide rijzen op als beesten die verslindenAmbos se levantan como bestias que devoran
Ik heb door deze straten gelopen onder de regen, ik heb de neons zien pulseren in mijn netvlies, en de skyline die de nachtelijke lucht breekt - Ik heb mezelf gezworen je te vergeten - Maar je komt altijd terug, als de winter naar de kastanjes, die hun kleuren ontnemen en het rijpe fruit eisenHe caminado por estas avenidas bajo la lluvia, he visto los neones palpitando en mi retina, y el skyline quebrando el cielo nocturno - Me he jurado olvidarte - Pero siempre vuelves, como el invierno a los castaños, drenando sus colores y clamando el fruto maduro
Je komt altijd terug, als de stilte die als een mes snijdt tussen het gemompel van een verslagen stadSiempre vuelves, como el silencio a cuchilladas entre el murmullo de una ciudad vencida
Je komt altijd terug als een robuuste en ongeduldige vogelSiempre vuelves como un ave robusta e impaciente
Deze stad en jouw herinnering hebben iets gemeen: Beide zijn eindeloosEsta ciudad y tu recuerdo tienen algo en común: Ambos son interminables

Beide zijn eindeloosAmbos son interminables